Ανεξάρτητη Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών

Συνδικαλιστική Άποψη

Εξ αποστάσεως εκπαίδευση λοιπόν. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση ορίζεται ως επίσημη εκπαίδευση στην οποία οι ομάδες μαθητών διαχωρίζονται μέσω φυσικής απόστασης και στην οποία χρησιμοποιούνται διαδραστικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα για την ένωση μαθητών και εκπαιδευτών. Η αλληλεπίδραση μπορεί να είναι σύγχρονη ή ασύγχρονη, στον ίδιο ή σε διαφορετικό δηλαδή χρόνο. Η φράση «τηλεπικοινωνιακά συστήματα» υπονοεί ηλεκτρονικά μέσα, όπως το τηλέφωνο, η τηλεόραση και το διαδίκτυο.

Δεδομένα, η εξ αποστάσεως εκπαίδευση έχει χρησιμότητα και μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό μέσο, σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, όπως αυτή που βιώνουμε και θα βιώσουμε το επόμενο διάστημα. Όμως, φαίνεται πως το ΥΠΠΑΝ αγνοεί το γεγονός πως η εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν είναι κάτι που αποφασίζεται σε μια μέρα και την επόμενη υλοποιείται. Μέσα από ένα καταιγισμό αλλοπρόσαλλων, διφορούμενων και ασαφών οδηγιών, έχει προκληθεί  για ακόμα μια φορά μπάχαλο.   Δυστυχώς, εντελώς εκτός λογικής και με αρκετή βιασύνη το ΥΠΠΑΝ κυρίως για λόγους εντυπωσιασμού, προσπαθεί να εφαρμόσει το μεγαλεπήβολο όραμά του από τη μια μέρα στην άλλη, ξεχνώντας όσα το ίδιο δεν έπραξε ως όφειλε, όλα αυτά τα χρόνια!

Το εγχείρημα για εξ αποστάσεως εκπαίδευση, αποτελεί την αιχμή του δόρατος του ΥΠΠΑΝ, για να ενισχύσει την επικοινωνιακή εικόνα του ιδίου και της Κυβέρνησης, προσδοκώντας προφανώς πολιτικό όφελος. Σε καμιά όμως περίπτωση δεν στηρίζεται σε ρεαλιστικά δεδομένα και προκύπτουν σοβαροί προβληματισμοί ως προς την επιμονή του ΥΠΠΑΝ:  

  • Γιατί ξαφνικά θεωρείται δεδομένο ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές γνωρίζουν τη χρήση αυτών των εργαλείων;
  • Πώς και με βάση ποιο επιστημονικό υπόβαθρο αξιολογήθηκε το εργαλείο MS Teams, ως το ιδανικό για την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Γιατί αποκλείστηκαν ή δεν προτάθηκαν άλλα εργαλεία, πολύ πιο απλά στη χρήση;
  • Γιατί θεωρείται δεδομένο ότι όλοι οι μαθητές διαθέτουν στα σπίτια τους τον απαραίτητο εξοπλισμό ή πρόσβαση στο διαδίκτυο για να παρακολουθήσουν οποιαδήποτε μορφή τηλεκπαίδευσης;
  • Πόσες ώρες επιμόρφωσης χρειάζονται οι εκπαιδευτικοί για να εξοικειωθούν πλήρως με το εργαλείο της Teams; Οι 2 ώρες που προσφέρονται στο παρόν στάδιο για απλή παρουσίαση του εργαλείου, κρίνονται αρκετές;
  • Πόσες αντίστοιχες ώρες χρειάζονται οι μαθητές Ε΄ και Στ΄ τάξης;
  • Από τη στιγμή που δεν έγινε ποτέ εφαρμογή της συγκεκριμένης πλατφόρμας, γιατί θεωρείται δεδομένο πως μπορεί να ξεκινήσει άμεσα η χρήση της;

Θα πρέπει μάλιστα να ληφθούν υπόψη και περαιτέρω παράμετροι που αφορούν στην επιτυχία του εγχειρήματος. Για παράδειγμα η ύπαρξη υπολογιστή στο σπίτι του εκάστοτε μαθητή. Μπορεί η χρήση κινητού ή ταμπλέτας να υποστηρίζει τα διάφορα περιβάλλοντα και στην προκειμένη περίπτωση την Teams, όμως η χρήση επιτραπέζιου ή φορητού υπολογιστή ενδείκνυται για μαθητές μικρών ηλικιών. Μέσω της μεγάλης οθόνης τα εργαλεία είναι ευκρινή και η θέαση πιο ξεκούραστη, ευκολύνοντας τη δυνατότητα επεξεργασίας του αποστελλόμενου υλικού. Επίσης απαιτείται σύνδεση στο διαδίκτυο στο σπίτι του μαθητή αλλά και προθυμία του τελευταίου να συμμετέχει στην εν λόγω διαδικασία εξ αποστάσεως μάθησης. Απαιτείται η ικανότητα συγκέντρωσης του μαθητή μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή - μιας και είναι ένα εντελώς νέο περιβάλλον μάθησης, γνώσεις και ικανότητα χειρισμού του εξοπλισμού από όλους τους μαθητές, όπως και αντίστοιχες γνώσεις και ικανότητες των γονιών προς βοήθεια των μικρότερων ηλικιακά μαθητών.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι εύλογα:

  • Τι πρόκειται να γίνει με τους μαθητές που δεν έχουν την τεχνολογική υποδομή που απαιτεί η εξ αποστάσεως εκπαίδευση και τη δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο;
  • Τι θα γίνει με τα παιδιά που βρίσκονται σε ένα ιδιόμορφο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον και δεν μπορούν να λάβουν βοήθεια από το σπίτι; Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως με τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που βιώνουμε, οι οικογένειες δοκιμάζονται, σε οικονομικό και πνευματικό επίπεδο.
  • Τι θα γίνει με τους αδύνατους μαθητές και τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που δεν έχουν βοήθεια στο σπίτι; Δεν πρέπει να παραβλέψουμε πως η εξ αποστάσεως μάθηση σε μικρά παιδιά είναι πιο δύσκολη, και προαπαιτεί κάποιον ενήλικα για βοήθεια.
  • Τι θα γίνει με τα παιδιά προσχολικής εκπαίδευσης, για τα οποία δεν έχει γίνει καμιά αναφορά από το ΥΠΠΑΝ μέχρι και σήμερα;
  • Τι θα γίνει με τα παιδιά όπου οι γονείς δεν θα δώσουν συγκατάθεση για εξ αποστάσεως διδασκαλία μέσω κάποιου ψηφιακού εργαλείου;
  • Πόσο εφικτή είναι η ταυτόχρονη παρουσία των μαθητών στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ειδικά στις περιπτώσεις που σε ένα σπίτι ζουν περισσότερα από ένα παιδιά Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης;

Το οξύμωρο στην περίπτωση της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έγκειται στο γεγονός πως η γνώση και η χρήση των νέων τεχνολογιών τόσα χρόνια εναπόκειτο κυρίως στην προσωπική ενασχόληση και φροντίδα του κάθε εκπαιδευτικού. Στα σχολείο ο θεσμός του τοπικού συντονιστή έχει καταντήσει να είναι ένας επίπονος αγώνας για τεχνικές πρώτες βοήθειες, σε εξοπλισμό μουσειακής κατάστασης. Εξοπλισμός απηρχαιωμένος, με σοβαρότατα τεχνικά προβλήματα, με προδιαγραφές που δεν συμβαδίζουν με τη σύγχρονη τεχνολογία και που ουσιαστικά βρίσκεται στον αναπνευστήρα ή έχει παραδώσει πνεύμα. Συνεπώς  ο συντονιστής σε καμιά περίπτωση δεν έχει στη διάθεσή του χρόνο να ενασχοληθεί με εκπαιδευτική υποστήριξη των συναδέλφων. Κατ’ ανάλογο τρόπο το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και με τους συμβούλους πληροφορικής. Όσο για τους μαθητές, η όποια εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες δεν μπορεί να θεωρείται ικανή συνθήκη για τη χρήση των παιδαγωγικών εργαλείων. Ας μην ξεχνάμε πως στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, κακώς, δεν κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί στα ωρολόγια προγράμματα μάθημα πληροφορικής. Στα δε Ενιαία Ολοήμερα που υπάρχει το συγκεκριμένο μάθημα, η διδασκαλία του γίνεται με βάση αναλυτικό που γράφτηκε το 2006 και δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να αναθεωρηθεί παρά το γεγονός πως η τεχνολογία το έχει ξεπεράσει προ πολλού. Τα προαναφερθέντα δυστυχώς σκιαγραφούν τη διαχρονική στάση της Επίσημης Πλευράς για την τεχνολογία στην εκπαίδευση. Είναι τουλάχιστον προκλητικό αυτή τη στιγμή, το Υπουργείο να παρουσιάζεται ως ο υπέρμαχος της τεχνολογίας και να διατείνεται πως μέσω αυτής θα βοηθηθούν τα παιδιά. Όλα αυτά τα χρόνια που οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές και υπήρχε και ο ανάλογος χρόνος για να προετοιμαστούν επαρκώς τα σχολεία, το κομμάτι των ΤΠΕ έμενε σταθερά ουραγός. Εξοπλισμός τριτοκοσμικών χωρών, καμιά ουσιαστική στήριξη του ανθρώπινου δυναμικού, πέρα από τις υπεράνθρωπες και φιλότιμες προσπάθειες του κλιμακίου πληροφορικής με τα περιορισμένα μέσα και πόρους που διαθέτει και καμιά πρόθεση να στηριχθεί η τεχνολογική γνώση των μαθητών, συστηματικά και οργανωμένα.

Αναντίλεκτα η τεχνολογία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Όμως η σχέση μεταξύ των μαθητών και των εκπαιδευτικών τους, δια ζώσης, είναι αναντικατάστατη, προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσης μετάδοσης της γνώσης κάθε γνωστικού αντικειμένου και της αντιμετώπισης δυσκολιών κατανόησης. Δίνεται εξάλλου η ευχέρεια  διαφοροποίησης της διδασκαλίας η οποία λαμβάνει υπόψη τη δεδομένη στιγμή και τη μαθησιακή ιδιαιτερότητα κάθε μαθητή. Παράλληλα ο εκπαιδευτικός αξιολογεί την επίτευξη των μαθησιακών του στόχων. Σαφώς όλα αυτά είναι πολύ πιο δύσκολο να εφαρμοστούν στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ειδικά όταν πρόκειται για μετάδοση νέας γνώσης.

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, μπορεί στην παρούσα φάση να χρησιμοποιηθεί υποστηρικτικά προς του μαθητές. Δύναται να γίνει με χρήση ψηφιακών εργαλείων με τα οποία είναι εξοικειωμένοι οι εκπαιδευτικοί και είναι όσο το δυνατό πιο απλά για τους μαθητές. Στην κατάσταση που βρισκόμαστε θα ήταν προτιμότερο να τεθούν ρεαλιστικοί και εφαρμόσιμοι στόχοι προς όφελος όλων των μαθητών. Μπορεί να βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά είναι εξίσου εγκληματικό να αφήσουμε μαθητές πίσω, να προβούμε σε διαχωρισμούς και να στερήσουμε από μαθητές το αναφαίρετο δικαίωμα στη μάθηση. Είναι παράλογο να προβούμε σε κινήσεις πανικού και βιαστικές ενέργειες, ενώ πλέουμε σε αχαρτογράφητα νερά, χάριν δημιουργίας εντυπώσεων και μόνο.

Πρέπει να καταστεί σαφές πως με βάση όλα τα προαναφερθέντα, νέα ύλη είναι αδύνατο να διδαχθεί και κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο άμεσο μέλλον, ειδικά στην δεδομένη περίπτωση που δεν θα συμμετέχουν όλοι οι μαθητές ή δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν μια τέτοιας μορφής διδασκαλία. Μπορεί όμως να εφαρμοστεί εξ αποστάσεως εκπαίδευση σε μια άλλη λογική, ωφέλιμη για παιδιά.  

  • Συχνή επικοινωνία για ψυχολογική στήριξη και διάλογο του εκπαιδευτικού με τους μαθητές του.
  • Διδασκαλία σε γνώσεις που ήδη κατακτήθηκαν, μέσω σύντομων δραστηριοτήτων και επαναληπτικών φυλλαδίων.
  • Ενασχόληση με ευχάριστες ψηφιακές δραστηριότητες με μαθησιακό όφελος (ψηφιακά παραμύθια, εκπαιδευτικά βίντεο, μαθηματικά ή γλωσσικά παιχνίδια μέσω εφαρμογών κ.ά.).
  • Δραστηριότητες εμπέδωσης και εμβάθυνσης, με ενδιαφέρουσες και δημιουργικές δραστηριότητες. Το Υπουργείο μπορεί να ετοιμάσει ψηφιακό υλικό (παρουσιάσεις, βίντεο) σε βασικές έννοιες κάθε τάξης, το οποίο θα παρακολουθούν οι μαθητές όποτε θέλουν και όπως θέλουν.
  • Ετοιμασία σύντομων μαθημάτων για προβολή σε παγκύπριο τηλεοπτικό κανάλι. Μαθήματα εμπέδωσης και επανάληψης, με υλικό το οποίο θα παράγει το Υπουργείο Παιδείας, σε σύντομης διάρκειας βίντεο, κατηγοριοποιημένα ανά τάξη, με βάση τις πυρηνικές γνώσεις που ήδη διδάχθηκαν.

Το ΥΠΠΑΝ οφείλει να αφήσει τα επικοινωνιακά παιχνίδια και να δημιουργήσει ένα κλίμα ηρεμίας και σιγουριάς. Ο βομβαρδισμός εγκυκλίων και ασαφών οδηγιών ή το λανσάρισμα πολύπλοκων εργαλείων απλά περιπλέκει την ήδη δύσκολη κατάσταση. Ταυτόχρονα, έχει υποχρέωση να προνοήσει και να επεξεργαστεί άμεσα, την αποφόρτωση της ύλης σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα. Την ίδια ώρα οι σχεδιασμοί της στελέχωσης από την ΕΕΥ, πρέπει να υλοποιηθούν όπως προνοεί η νομοθεσία, ώστε τα σχολεία να είναι στελεχωμένα στην ώρα τους. Καθεχρονικά χάνεται πολύτιμος χρόνος από την καθυστερημένη στελέχωση που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει μέχρι και το τέλος του Οκτώβρη. Τέλος, ας αφήσουν τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, με απλά αλλά ουσιαστικά βήματα, να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Με εύχρηστα και φιλικά προς τα παιδιά ψηφιακά εργαλεία, υλοποιήσιμους και ρεαλιστικούς στόχους και κυρίως διαφυλάσσοντας τη ψυχική ηρεμία των παιδιών μας. Όλες οι οικογένειες δοκιμάζονται σκληρά το τελευταίο διάστημα και αγωνιούν για το αβέβαιο αύριο. Το τελευταίο που αποζητούν είναι η απουσία ξεκάθαρης στόχευσης από το Υπουργείο Παιδείας, τους πειραματισμούς πάνω στα παιδιά τους και τα μικροπολιτικά παιχνίδια.

 

Μιχάλης Αλεξόπουλος

MSc Education, Technology and Society

Μέλος Δ.Σ. ΠΟΕΔ, Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ

 

 

Η οργάνωση των εργοδοτών και των βιομηχάνων ζήτησε «τη μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων με εξαίρεση όπως είπε τους χαμηλόμισθους και τους γιατρούς». Το αίτημα των εργοδοτών είναι αδικαιολόγητο γιατί οι σαρωτικές αποκοπές μισθών που τέθηκαν σε ισχύ το 2012 με αφορμή το μνημόνιο δεν έχουν καταργηθεί αλλά παραμένουν σε ισχύ.

Υπάρχουν μεγάλες κλιμακωτές αποκοπές μισθών κύριοι του ΚΕΒΕ και της ΟΕΒ που καλύπτουν τη δεκαετία 2012-2022. Είναι υποκριτικό να κάνετε ότι δεν γνωρίζετε την ύπαρξη τους και όπως τα πιράνχας σπεύσατε να  κατασπαράξετε τα ήδη μειωμένα εισοδήματα μας.

Το ύψος των κλιμακωτών αποκοπών μισθών το 2020 είναι το ακόλουθο:

Ύψος ακαθά-ριστων μηνιαίων απολαβών σε €

Ποσοστό κλιμακωτής αποκοπής 2020

 Ανά μισθολογικό κλιμάκιο

%

ποσό αποκοπής μισθού από το δημόσιο υπάλ-ληλο ανά μισθο-λογικό κλιμάκιο σε

Συνολικό ποσό αποκοπής μισθού από το δημόσιο υπάλληλο σε

 €

1 - 1000

0

0

0

1001 - 1500

3,3

16,50

16,50

1501 - 2000

5,3

26,50

43

2001 - 3000

11

110

153

3001 - 4000

13,5

135

288

4001 - 5000

15

150

438

5000+

15

Αναλόγως μισθού

Αναλόγως μισθού

Είναι φανερό ότι αποκόπτεται ένα σημαντικό ποσό, για κάποιους φτάνει και τα πεντακόσια ευρώ μηνιαίως. Δεν είναι αυτό αρκετό;

Αυτόματοι μηχανισμοί παγώματος του τιμαριθμικού εισοδήματος το 2021

ΤΟ δίδυμο ΟΕΒ – ΚΕΒΕ καμώνεται ότι δεν γνωρίζει την ύπαρξη  αυτόματου μηχανισμού παγώματος μισθών, σε περίπτωση οικονομικής ύφεσης. Σύμφωνα με αυτό το μηχανισμό, οι μισθοί και οι συντάξεις της δημόσιας υπηρεσίας αναπροσαρμόζονται την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους με την καταβολή του 50% της αύξησης του υποκείμενου δείκτη της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής του έτους που προηγείται « νοουμένου ότι κατά το δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο του έτους που προηγείται του έτους αναφοράς παρουσιάζεται θετικός ρυθμός ανάπτυξης» Είναι λοιπόν φανερό ότι το 2021 οι δημόσιοι υπάλληλοι θα χάσουν και το τιμαριθμικό επίδομα, αφού με την ύφεση που έρχεται λόγω κορωνοϊού οι ρυθμοί ανάπτυξης θα είναι αρνητικοί τουλάχιστον για το δεύτερο τρίμηνο του 2020. 

Το παραμύθι για τους προνομιούχους του δημοσίου ζει και βασιλεύει ελέω ΟΕΒ-ΚΕΒΕ

Οι εργοδότες της ΟΕΒ – ΚΕΒΕ διαχρονικά επιδίδονται σε μια στρεβλή προπαγάνδα γκεϊμπελικού τύπου για τους δήθεν προνομιούχους δημοσίους υπαλλήλους που τρώνε με χρυσά κουτάλια και παράγουν ελάχιστα. Η αντικειμενική γλώσσα των αριθμών που θα παραθέσουμε πιο κάτω δείχνει ότι οι απολαβές και τα ωφελήματα των δημοσίων υπαλλήλων το 2020 είναι πολύ πιο κάτω από τα αντίστοιχα ωφελήματα που είχε η δημόσια υπηρεσία το 2010. Επιγραμματικά αναφέρω τις κυριότερες από τις σαρωτικές αποκοπές:

  1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που μονιμοποιήθηκαν κατά ή μετά  την 1η Οκτωβρίου 2011 δεν έχουν ούτε επαγγελματικό σχέδιο συντάξεων ούτε ταμείο προνοίας. Χάνουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
  2. Η υπηρεσία υπαλλήλων που μονιμοποιήθηκαν πριν την 1η Οκτωβρίου του 2020 για την υπηρεσία τους από 1/1/2013 και μετά θεμελιώνει 30% μειωμένα συνταξιοδοτικά ωφελήματα γιατί υπολογίζεται στο μισθό καριέρας και όχι τον τελευταίο μισθό όπως γινόταν πριν τον μνημόνιο.
  3. Οι μισθοί των νεοεισερχομένων δημοσίων υπαλλήλων είναι μειωμένοι κατά 10% στα πρώτα δύο έτη υπηρεσίας τους και συνακόλουθα  η μισθολογική τους ανέλιξη καθυστερεί κατά δύο έτη με αποτέλεσμα επιπλέον μείωση εισοδημάτων 6% κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους.   
  4. Το εφάπαξ φιλοδώρημα δημοσίου υπαλλήλου που θεμελιώνεται για την υπηρεσία του από 1/1/2013 και μετά υπόκειται σε φόρο εισοδήματος ενώ προηγουμένως ήταν αφορολόγητο. Προκύπτει επιπλέον απώλεια 30% λόγω φόρου εισοδήματος.
  5. Τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων έχουν μειωθεί κατά 15%.
  6. Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής φυσικών προσώπων για εισοδήματα άνω των €60 000 έχει αυξηθεί από 30% σε 35% ελέω μνημονίου. Προκύπτει ως εκ’ τούτου επιπλέον μείωση εισοδήματος για υπαλλήλους κλίμακας Α12 και άνω.

Ο κορωνοϊός διαλύει το ψευδές άλλοθι της αύξησης του προσδόκιμου

Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής ήταν το χρυσό άλλοθι για  άνοδο της ηλικίας συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων. Μέχρι την εποχή που πρόεδρος ήταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος οι Δημόσιοι υπάλληλοι αφυπηρετούσαν στα 60 και οι απλοί αστυνομικοί και λοχίες στα 55. Σήμερα η ηλικία αφυπηρέτησης έχει αυξηθεί στα 62-65 έτη, δηλαδή κατά 2-7 έτη  γιατί οι φωστήρες της τρόικας και τα άλλα νεοφιλελεύθερα σαῒνια αποφάνθηκαν ότι ζούμε περισσότερα χρόνια και το προσδόκιμο επιβίωσης συνεχώς αυξάνεται. Τώρα που ο κορωνοϊός παρέα με το χάρο θερίζουν τους ηλικιωμένους σαν τα στάχια σε όλη την Ευρώπη δεν είναι φανερό ότι το προσδόκιμο ζωής θα μειωθεί; Γιατί λοιπόν με βάση το επιχείρημα του προσδόκιμου ζωής δεν υποστηρίζει το δίδυμο ΟΕΒ ΚΕΒΕ την επαναφορά της ηλικίας συνταξιοδότησης στα επίπεδα που ήταν την προηγούμενη δεκαετία;

Μιχάλης Πόλης

Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ 2017-2020

 

Από τη μέρα του οριστικού κλεισίματος των σχολείων, επικρατεί μια δικαιολογημένη ανησυχία από τους εκπαιδευτικούς της Κύπρου. Οι Επίσημες τοποθετήσεις, οι ασαφείς εγκύκλιοι και τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα, έχουν προκαλέσει για ακόμα μια φορά μπάχαλο στα της Εκπαίδευσης. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που ο κόσμος δοκιμάζεται και μετρά τις αντοχές του απέναντι σε έναν αόρατο εχθρό. Ενώ το ΥΠΠΑΝ θα έπρεπε να είναι καθησυχαστικό και σαφές απέναντι στο προσωπικό του, πράττει ακριβώς το αντίθετο. Η τελευταία επίσημη επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό κόσμο, η περιβόητη εγκύκλιος της 16ης Μαρτίου[1], αντί να εξομαλύνει την κατάσταση, μάλλον την περιέπλεξε ακόμα περισσότερο.

Το υλικό που ετοιμάζεται από το ΥΠΠΑΝ είναι μεν χρήσιμο, αλλά και εκεί είναι έκδηλο πως το εγχείρημα έγινε βιαστικά. Δημιουργούνται επίσης εύλογα ερωτήματα αφού σε κάποια γνωστικά αντικείμενα γίνεται σαφής αναφορά για συνέχιση της διδακτέας ύλης[2][3], πράγμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με δημόσιες τοποθετήσεις του Υπουργού Παιδείας. Εκείνο που είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει, είναι να δοθούν τελικές κατευθυντήριες γραμμές από το ΥΠΠΑΝ και μέσα στο πλαίσιο που καθορίζουν, ο κάθε εκπαιδευτικός να πράξει τα δέοντα. Πρώτα και κύρια όμως, το ΥΠΠΑΝ πρέπει να κατασταλάξει στο σε τι στοχεύει και πως αυτό θα επιτευχθεί. Επιβάλλεται να τεθούν βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι στόχοι, με ξεκάθαρο πλάνο υλοποίησης. Αν θα προχωρήσει η ύλη, πως θα προχωρήσει η ύλη και πως θα εξασφαλιστεί πως όλοι οι μαθητές θα έχουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής και μάθησης. Πρέπει να τονιστεί πως οι εκπαιδευτικοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τους μαθητές τους και τις ανάγκες τους και με βάση το πλαίσιο που θα καθοριστεί, θα εργαστούν με τον ζήλο που τους διακρίνει, επιλέγοντας το υλικό που ανταποκρίνεται στις μαθησιακές ιδιαιτερότητες της τάξης τους. Συνεπώς εννοείται πως κάθε εκπαιδευτικός θα πρέπει να αφεθεί να εργαστεί μέσα στα πλαίσια της αυτονομίας και της αυτενέργειάς του, ετοιμάζοντας και δικό του υλικό, όπως και όπου κρίνει απαραίτητο.

Σε σχέση με το πως θα προχωρήσουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα όσον αφορά το διδακτικό υλικό και ύλη, είναι προφανές πως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διδαχθεί νέα ύλη. Αν λάβουμε υπόψη πως ήδη Πανεπιστήμια έχουν αναστείλει τις εξεταστικές τους, είναι άτοπο να θεωρούμε πως μπορούμε να προχωρήσουμε με διδασκαλία καινούριας ύλης σε παιδιά μικρών ηλικιών. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς και τον αριθμό των μαθητών που δεν έχουν πρόσβαση στην τεχνολογία, τίθενται σοβαρά ερωτήματα ισονομίας και ίσων ευκαιριών προς όλα ανεξαίρετα τα παιδιά. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση που διατείνεται το ΥΠΠΑΝ θα έχει ουσιαστική χρησιμότητα για τα παιδιά μας, μόνο αν ιδωθεί με το σωστό περιεχόμενο. Θα ήταν πραγματικά χρήσιμη, αν αποτελούσε το εργαλείο για συχνή επικοινωνία εκπαιδευτικού και μαθητών, κυρίως για ψυχολογική στήριξη. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για παροχή συμβουλών ή και υλικού για δημιουργική απασχόληση. Στην ίδια κατεύθυνση, θα μπορούσαν να δοθούν φύλλα εργασίας, με φειδώ, ως επανάληψη σε ύλη που ήδη έχει καλυφθεί. Εννοείται δε, πως ρεαλιστικά μπορεί να εφαρμοστεί ένα μοντέλο ασύγχρονης διδασκαλίας, αφήνοντας στους εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν εργαλεία με τα οποία οι ίδιοι είναι εξοικειωμένοι ή επιθυμούν να εφαρμόσουν με βάση τις ανάγκες τους. Το ΥΠΠΑΝ ενδεχομένως μπορεί να καταρτίσει μια λίστα με τέτοια εργαλεία και θα ήταν συνετό να σταματήσει την προσκόλληση μόνο στο Microsoft Teams, το οποίο έχει μεν κάποιες δυνατότητες αλλά δεν είναι το μοναδικό και υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την καταλληλότητα του και δη σε παιδιά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.   

Αν θεωρήσουμε πως η σχολική χρονιά θα χαθεί, το ΥΠΠΑΝ θα έπρεπε ήδη να επεξεργάζεται διάφορα σενάρια, ώστε να είναι έτοιμο για τον Σεπτέμβρη. Αν κάτι μάθαμε από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, είναι πως το να είμαστε προνοητικοί και μπροστά από τα γεγονότα, είναι εκ των ων ου άνευ. Προς αυτή την κατεύθυνση, το ΥΠΠΑΝ θα έπρεπε ήδη να έχει καλέσει τους συμβούλους των διαφόρων γνωστικών αντικειμένων, ώστε να επεξεργαστούν την υφιστάμενη ύλη και να την περιορίσουν για την επόμενη σχολική χρονιά. Η ύλη έτσι κι αλλιώς, εδώ και χρόνια θα έπρεπε να έχει αποφορτωθεί, μιας και είναι δυσανάλογη με τον σχολικό χρόνο. Με τα δεδομένα που δημιουργούνται, πλέον είναι αναπόφευκτο να γίνει περιορισμός της. Πρέπει να ληφθεί υπόψη, πως οι πρωτόγνωρες καταστάσεις που βιώνουμε, δεν θα επηρεάσουν μόνο την επόμενη σχολική χρονιά. Συνεπώς πρέπει να δοθεί χρόνος και τρόπος να δουλέψουν ομαλά τα σχολεία για τα επόμενα χρόνια. Θα μπορούσαν για παράδειγμα πυρηνικές γνώσεις που δεν καλύφθηκαν φέτος ανά τάξη, να μεταφερθούν στην επόμενη με χρονικό ορίζοντα διδασκαλίας το πρώτο δίμηνο της νέας σχολικής χρονιάς. Φυσικά για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, επιβάλλεται και η Εκπαιδευτική Υπηρεσία, αλλά και το ΥΠΠΑΝ να υπερβάλουν εαυτούς, ή καλύτερα να εφαρμόσουν κατά γράμμα τη νομοθεσία. Τα σχολεία πρέπει να είναι στελεχωμένα στο ακέραιο από την πρώτη μέρα που θα ανοίξουν, κάτι που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν υλοποιείται σε καμιά περίπτωση. Αν γίνει αυτό, θα κερδηθεί πολύτιμος χρόνος από τα σχολεία για να οργανωθούν, να ετοιμάσουν άμεσα ωρολόγιο πρόγραμμα και να ξεκινήσουν έργο. Αν τα σχολεία ανοίξουν ομαλά ως προς τη στελέχωσή τους, θα έχουν και την ηρεμία να προχωρήσουν αποφασιστικά σε μια ομολογουμένως δύσκολη χρονιά.  

Το ΥΠΠΑΝ οφείλει έστω και τώρα να είναι μπροστά από τα γεγονότα, ώστε να υπάρχει λιγότερη αναστάτωση και αβεβαιότητα μεταξύ των εκπαιδευτικών και των γονιών. Έστω και την υστάτη, μπορούν να καταγραφούν με σαφήνεια οι σκοποί και οι στόχοι για το επόμενο διάστημα και ένα κατανοητό πλάνο υλοποίησης. Είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί το τι θα γίνει με την ύλη που δεν διδάχθηκε, λαμβάνοντας υπόψη και την αδυναμία αρκετών μαθητών να συμβαδίσουν με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, τις δυσκολίες που αυτή εμπεριέχει και τις ίσες ευκαιρίες που οφείλει το ΥΠΠΑΝ να εξασφαλίζει για όλους τους μαθητές. Η προϊστάμενη αρχή, έχει υποχρέωση να εμπνέει, να ηγείται, να κατευθύνει, να προβλέπει και να καθησυχάζει. Το ΥΠΠΑΝ τέλος, πρέπει να ετοιμαστεί από τώρα για την επόμενη σχολική χρονιά. Με ψυχραιμία και ξεκάθαρη στόχευση. Αν υπάρχει πλάνο και στρατηγική, αλλά και προσήλωση στον στόχο και όχι τις εντυπώσεις, ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!

 

Μιχάλης Αλεξόπουλος, Μέλος Δ.Σ. ΠΟΕΔ, Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ

Λεωνίδας Χατζηλοΐζου, Γ.Α. ΠΟΕΔ, Γενικός Οργανωτικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ

Αναστασία Μαγίδου, Αντικαταστάτρια Προδημοτικής και Ειδικής, Β. Γεν. Οργ. Γρ/τεας. Α.Κί.ΔΑ

 

[1] http://enimerosi.moec.gov.cy/ypp10564

[2] http://ellid.schools.ac.cy/index.php/el/yliko/endeiktiko-yliko

[3] http://mathd.schools.ac.cy/index.php/el/yliko/endeiktiko-yliko

Οι εγκύκλιοι και οι ενημερώσεις του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας  δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Πόσο ακόμη θα επιμένει το ΥΠΠΑΝ  να οργανώσει μια εξ αποστάσεως εκπαίδευση, που δεν μπορεί καν να υποστηριχθεί από τα τεχνολογικά μέσα που διαθέτει και τα λογισμικά που προτείνει;

Πώς μπορεί να υπόσχεται σύγχρονη τηλεκπαίδευση  χωρίς να έχει επιμορφώσει έστω και έναν εκπαιδευτικό;

Πώς μπορεί το παιδί του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού να έρθει σε επαφή μέσω τηλεδιασκέψεων χωρίς να έχει ΗΥ ή διαδίκτυο;

Έχουν οδηγήσει σε παράκρουση εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς σε ένα παιχνίδι αναμονής, υπόσχεσης, οράματος χωρίς περιεχόμενο.

Πότε θα καταλάβουν πως αυτό που σχεδιάζουν είναι αδύνατο να λειτουργήσει; Πότε θα καταλάβουν ότι με τις εμμονές τους σε συγκεκριμένα λογισμικά και πρακτικές βραχυκυκλώνουν τις διευθύνσεις και εκπαιδευτικούς με πείρα στον τομέα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης οι οποίοι θα μπορούσαν μέσα από την εμπειρία τους να αυτενεργήσουν, να μεγαλουργήσουν και να βοηθήσουν και τους συναδέλφους τους να χρησιμοποιήσουν τέτοιες μεθόδους; 

Ποτέ θα καταλάβουν πως η διδασκαλία είναι μια ζωντανή επικοινωνία ανθρώπων και όχι delivery γνώσεων;

Παίζουν δυστυχώς ξανά ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, ένα παιχνίδι εντυπώσεων δημιουργώντας ψηλές και ουτοπικές προσδοκίες στην κοινή γνώμη, χωρίς να φαίνεται να τους ενδιαφέρει η λειτουργικότητα και η ουσία. Έχουν οδηγήσει σε ένα θέατρο του παραλόγου εν μέσω μιας πρωτόγνωρης και τρομερά επικίνδυνης κρίσης που αφορά στην υγεία των πάντων. Εμείς δεν βρίσκουμε κανένα ενδιαφέρον σ΄ αυτό το ψέμα και δεν μπορούμε να  σιγήσουμε.

  • Από τη στιγμή που διαπιστώθηκε μέσα από τη διερεύνηση η μεγάλη έλλειψη σε ψηφιακά μέσα από τους μαθητές, θα έπρεπε να γίνουν άμεσα κινήσεις για αποκατάσταση του δικαιώματος του κάθε παιδιού στη μάθηση μέσω τις παροχής κατάλληλων ψηφιακών μέσων και πρόσβασης στο διαδίκτυο. Δεν νοείται εκπαιδευτικοί να διδάσκουν καινούργιες έννοιες, να προχωρούν στην ύλη ενώ υπάρχει έστω και ένας μαθητής ο οποίος να μην έχει πρόσβαση σε αυτή τη διδασκαλία. Επομένως μέχρι τη διασφάλιση των προϋποθέσεων που αναφέρθηκαν, ο τύπος της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης μπορεί να έχει χαρακτήρα μόνο εμπεδωτικό, εμπλουτιστικό και δημιουργικό.
  • Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την οικογενειακή πραγματικότητα των μαθητών. Πέρα από την έλλειψη μέσων, υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, οικογένειες που διαβιούν σε μικρούς χώρους όπου οι μαθητές συμβιώνουν με μικρότερα παιδιά. Υπάρχουν γονείς που δεν μπορούν να στηρίξουν τα παιδιά στη διαδικασία της διδασκαλίας είτε γιατί δεν έχουν τις γνώσεις είτε αδυνατούν για διάφορους λόγους. Μέσα σε αυτή την κρίση θα υπάρχουν οικογένειες που θα αντιμετωπίσουν ένα σωρό  καινούργια προβλήματα τα οποία θα πρέπει να διαχειριστούν. Η εκπαίδευση των παιδιών τους δεν πρέπει να είναι γι’ αυτούς τους ανθρώπους ακόμα ένα πρόσθετο άγχος και  βάρος.
  • Δεν μπορεί να προσεγγίζεται η έννοια της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης με τον ίδιο τρόπο από το Νηπιαγωγείο μέχρι την Γ’ Λυκείου. Οι γνωσεις, οι δεξιότητες χειρισμού της τεχνολογίας, η διάρκεια και το επίπεδο συγκέντρωσης διαφέρουν αισθητά στα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους. Αναμέναμε από το υπουργείο να ορίσει διαφοροποιημένες μεθόδους, μέσα και εργαλεία ανάλογα με το επίπεδο σπουδών των μαθητών. Αν το υπουργείο αδυνατεί να το πράξει θα μπορούσε να ζητήσει την εμπειρογνωμοσύνη των εκπαιδευτικών.
  • Εκπαιδευτικοί με γνώσεις και εμπειρία στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση παραδέχονται ότι δεν μπορούν ούτε οι ίδιοι να ανταποκριθούν με αποτελεσματικότητα στη διδασκαλία με τα συγκεκριμένα μέσα και εργαλεία που προτείνονται από το ΥΠΑΑΝ. Εν μέσω μιας τέτοιας κρίσης θα αναμέναμε να προωθηθούν λύσεις γρήγορες, λειτουργικές μέσω κοινών, εύχρηστων εργαλείων τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, άμεσα διαθέσιμα και εύκολα προσβάσιμα.
  • Το πρώτο και κύριο που καλείται ο δάσκαλος μέσα από τον ρόλο του να επιτελέσει είναι να κτίσει μια γέφυρα επικοινωνίας με τον κάθε μαθητή, ώστε να έχει εικόνα του τρόπου με τον οποίο βιώνει την κατάσταση, τα συναισθήματα του, να μπορέσει να προσφέρει τη στήριξή του όπου χρειάζεται και να καταφέρει να νιώσει ο μαθητής το ενδιαφέρον του δασκάλου για τον ίδιο και την μάθηση του.
  • Ακολούθως να αφεθεί ο δάσκαλος ελεύθερος, να κρατήσει τους μαθητές του σε εγρήγορση, επαφή με την γνώση μέσω μιας εναλλακτικής, άτυπης μορφής μάθησης που δεν ακολουθεί Ωρολόγια και Αναλυτικά Προγράμματα. Να δώσει χρόνο και τρόπο στους γονείς να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους, να παίξουν, ζυμώσουν, να μαγειρέψουν, τα καλλιεργήσουν λαχανικά, να φροντίσουν τα ζώα τους, να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες που το σχολείο αδυνατεί να προσφέρει και είναι φανερό ότι τα παιδιά της εποχής μας στερούνται. Να καταφέρει το παιδί να αντλήσει αρχές και αξίες, να βιώσει την αγάπη και τη φροντίδα της οικογένειας. Να πάρει αυτό που ονομάζεται «Παιδεία» από το κομμάτι που αναλογεί στην οικογένεια το οποίο δύσκολα μπορούσε προηγουμένως να μεταδοθεί στα πλαίσια της σύγχρονης απαιτητικής καθημερινότητας.

Διαπιστώνεται έντονα τα τελευταία χρόνια ότι οι μαθητές καλύπτουν τεράστια ποσότητα ύλης, σπαταλούν αμέτρητες ώρες διδασκαλίας στο σχολείο, μελέτης, φροντιστηρίων και εντούτοις τα αποτελέσματα μας είναι φτωχά και οι μαθητές μας έχουν ελλείψεις σε δεξιότητες ζωής και στερούνται δείγματα σωστής Παιδείας. Ας μας προβληματίσει και ας είναι αυτή η κρίση η αφετηρία για μια καινούργια θεώρηση της εκπαιδευτικής πολιτικής, μακριά από σκοπιμότητες και κινήσεις δημιουργίας εντυπώσεων. Με σωστή εκτίμηση του όγκου της ύλης, βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας, ενίσχυση του τεχνολογικού εξοπλισμού των σχολείων, εισαγωγή διδασκαλίας στην τεχνολογία και στα μέσα και τη διαμόρφωση ανθρώπινων και αποτελεσματικών σχολείων όπου εκπαιδευτικοί και μαθητές θα απολαμβάνουν την μάθηση.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αντιπρόεδρος ΑΚΙΔΑ, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΠΟΕΔ

ΜΑΡΙΟΣ ΠΙΤΣΙΛΛΗΣ, Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ, Γραμματέας Ε.Γ. ΠΟΕΔ Λάρνακας

Σε όλες τις πρόσφατες προσπάθειες εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης του Κυπριακού Εκπαιδευτικού Συστήματος κοινό σημείο αποτελεί η Δημόσια εκπαίδευση ως κοινωνικό και πολιτιστικό δικαίωμα για όλους.  Επιπρόσθετα, υπερτονίζεται η ανάγκη για ένα Δημοκρατικό και Ανθρώπινο Σχολείο, το οποίο θα λειτουργεί για την κοινωνική ενσωμάτωση όλων των παιδιών και για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και θα αποτελεί σημαντικό παράγοντα προς την Κοινωνική δικαιοσύνη.

Με βάση την πιο πάνω φιλοσοφία κάθε παιδί έχει αναφαίρετο δικαίωμα να εγγραφεί και να φοιτήσει σε ένα δημόσιο σχολείο της Κύπρου, σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο της σχολικής χρονιάς, από όπου κι αν κατάγεται, με ή χωρίς δικαίωμα παραμονής στην Κύπρο. Σε κάθε παιδί δίδεται αμέσως μία θέση στο σχολικό περιβάλλον, με απόλυτο σεβασμό στις ιδιαιτερότητές του  και του παρέχονται όλα τα απαραίτητα μέσα για να ενταχθεί σε μία σχολική τάξη και να φοιτήσει. Αυτό είναι και το ζητούμενο, ίσες ευκαιρίες μάθησης. Αυτό βέβαια είναι το αισιόδοξο σενάριο, στην πραγματικότητα όμως αρκετά μπορούν να γίνουν ακόμα (ενισχυτική διδασκαλία, επαρκής χρόνος για αλλόγλωσσους μαθητές κ.ά.).

Από τις 13 Μαρτίου που έκλεισαν τα σχολεία λόγω της πανδημίας του κορονωϊού άρχισε η συζήτηση για το τι μέλλει γενέσθαι. Οι δασκάλες/οι δέχθηκαν ένα καταιγισμό εγκυκλίων από το ΥΠΠΑΝ, οι οποίες παρουσίαζαν αρκετές ασάφειες και κενά, για να καταλήξουν στην πρόταση για εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Θα έπρεπε στο 2020 να είμαστε σε θέση για κάτι τέτοιο; Αναντίλεκτα. Είμαστε; Αναντίλεκτα όχι. Δυστυχώς για άλλη μια φορά βρεθήκαμε απροετοίμαστοι.

Το όλο εγχείρημα δε σκοντάφτει τόσο στην ετοιμότητα των δασκάλων, που θα έπρεπε να δεχθούν έστω κάποιου είδους επιμόρφωση. Οι δασκάλες/οι από την πρώτη μέρα επέδειξαν υπέρμετρο ζήλο, ευσυνειδησία και αφοσίωση στο επάγγελμα τους, μελετώντας,  προσπαθώντας, ακολουθώντας και τις οδηγίες τις οποίες δέχονταν, να βοηθήσουν με κάθε τρόπο. Συνέβαλαν στη συλλογή στοιχείων των μαθητών, επικοινώνησαν με γονείς, διάδωσαν υλικό με ιδέες για δημιουργική απασχόληση των παιδιών και είναι έτοιμοι να κάνουν ό,τι άλλο χρειαστεί ώστε να τα ενισχύσουν συναισθηματικά αυτές τις δύσκολες μέρες αλλά και μαθησιακά όλα τα παιδιά.

Η αχίλλειος πτέρνα της καινοτομίας που επιχειρείται τόσο ξαφνικά εν καιρώ πανδημίας είναι το παιδί. Το παιδί που δεν έχει τα μέσα για να ακολουθήσει αυτήν  την καινοτομία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Το συγκεκριμένο παιδί που ενώ τα υπόλοιπα θα προχωρούν αυτό θα μένει πίσω. Το παιδί για το οποίο θα ανοίξει ακόμα περισσότερο η ψαλίδα της ανισότητας. Το παιδί που δεν θα έχει ίσες ευκαιρίες μάθησης. Το παιδί που θα στερείται το κοινωνικό αγαθό που ονομάζεται δικαίωμα στην εκπαίδευση. Γνωρίζουμε πλέον με τα ποσοστά από τα στατιστικά στοιχεία που έχουν συλλεχθεί ότι υπάρχει αυτό το παιδί. Θα έχει νόημα και σημασία να συνεχίσουμε μόνο αν εκμηδενιστεί το ποσοστό αυτό.  Μόνο αν διασφαλίσουμε ότι όλα τα παιδιά έχουν όλα τα μέσα που χρειάζονται για να ξεκινήσουν αυτή την καινοτομία από την ίδια αφετηρία. Δεν έχει το δικαίωμα κανένα ΥΠΠΑΝ και κανένας εκπαιδευτικός να αποκλείσει αυτό το παιδί. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε το πρόγραμμα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε ένα Δημοκρατικό και Ανθρώπινο σχολείο των Ίσων ευκαιριών παραγνωρίζοντας το παιδί.

Λύσεις υπάρχουν. Ίσως, όταν κοπάσει η πρώτη ένταση που προκλήθηκε λόγω της έκτακτης ανάγκης, η θολή εικόνα του παιδιού που δεν απέκτησε ποτέ εκείνο τον υπολογιστή που ήθελε, να καθαρίσει λίγο περισσότερο στα μάτια μας. Ίσως, ακούσουμε τη φωνή του παιδιού που δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο πιο καθαρά· και ίσως τότε με περισσότερη ενσυναίσθηση να αναζητήσουμε αυτές τις λύσεις τις ανθρώπινες και δημοκρατικές, τις λύσεις των ίσων ευκαιριών, οι οποίες δε θα μας καταστήσουν συνεργούς στην παρεμπόδιση της κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι δυνατόν να αποτελεί μια λύση για όσο διάστημα τα σχολεία παραμένουν κλειστά, εάν και εφόσον συμμετάσχει σε αυτή και το τελευταίο παιδί. Η ευθύνη της πολιτείας είναι να στηρίξει το παιδί και όλα αυτά τα παιδιά που μειονεκτούν, να εξασφαλίσουν τον αναγκαίο εξοπλισμό και την πρόσβαση στη γνώση. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε σε άλλες λύσεις, οι οποίες θα συνιστούν λύσεις  για όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά.

*Βοηθός Γεν. Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ, Γ.Α. ΠΟΕΔ

**Αντιπρόεδρος Α.Κί.ΔΑ, Μέλος ΔΣ ΠΟΕΔ