Ανεξάρτητη Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών

Συνδικαλιστική Άποψη

 

 

Από το 1994 η UNESCO και κατ’ επέκταση οι Επίσημοι Φορείς της Εκπαίδευσης σε κάθε Κράτος, η Διεθνής των Εκπαιδευτικών και οι ανά τον κόσμο Εκπαιδευτικές Οργανώσεις έχουν ορίσει την 5η Οκτωβρίου κάθε χρόνου ως την Παγκόσμια Μέρα Εκπαιδευτικού. Η συγκεκριμένη μέρα ορίστηκε σε ανάμνηση της 5ης Οκτωβρίου του 1966, κατά την οποία συνομολογήθηκε μεταξύ του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, ILO και της UNESCO το ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ του Εκπαιδευτικού, το οποίο συνυπογράφηκε συνακόλουθα από όλα τα Κράτη Μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Συγκεκριμένα τη μέρα αυτή, 5 Οκτωβρίου 1966, οργανώθηκε από την UNESCO σε συνεργασία με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας ειδικό Διακυβερνητικό Συνέδριο, το οποίο υιοθέτησε το πλαίσιο των δικαιωμάτων και των υπευθυνοτήτων που συνιστούν και κατοχυρώνουν το στάτους του εκπαιδευτικού.

 

Στη διακήρυξη υποδεικνύονται τα διεθνώς αποδεκτά επίπεδα για την αρχική εκπαίδευση αλλά και τη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την εργοδότηση και τις συνθήκες διδασκαλίας, μάθησης και εργασίας.

Περιλαμβάνει αναλυτικά συστάσεις για τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών, σε διάφορα επίπεδα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για την εκπαίδευση μέσα από την οδό των διαπραγματεύσεων με τις εκπαιδευτικές αρχές.

Κρίνεται, δε, ακόμα πιο σημαντική η συμμετοχή στις διεργασίας λήψης αποφάσεων περί διαμόρφωσης εκπαιδευτικής πολιτικής όταν υπογραμμίζεται από τη Διεθνή Κοινότητα ο εξαιρετικά σημαντικός ρόλος τους στην επίτευξη των στόχων της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, ιδιαίτερα για το Κεφάλαιο 4 που αφορά την Εκπαίδευση.

Ως εκ τούτου τη μέρα αυτή υπενθυμίζεται ο σημαντικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα αλλά και ευρύτερα στη διακυβέρνηση και σχεδιασμό πολιτικής για την εκπαίδευση.

Παγκόσμια Μέρα Εκπαιδευτικού 2021

Στο φετινό σκεπτικό της υπόμνησης της Παγκόσμιας Ημέρας του Εκπαιδευτικού η UNESCO αξιολογεί τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι εκπαιδευτικοί στην πανδημία και τον εξαίρει με τον πιο αναλυτικό και ξεκάθαρο τρόπο.

Εξ αφορμής αυτού τονίζεται η αναγκαιότητα να στηριχθεί ο εκπαιδευτικός παντοιοτρόπως από τις Κυβερνήσεις ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί με επιτυχία στη δύσκολη μετά – πανδημίας εποχή, ήτοι να σταθεί δίπλα από το μαθητή, τον φοιτητή και κάθε εκπαιδευόμενο, σε κάθε επίπεδο έτσι που να αναπληρωθούν τα κενά και να ενισχυθεί η εκπαιδευτική συνέχεια τόσο στο γνωσιολογικό επίπεδο όσο και στην ευρύτερη καλλιέργεια του νέου ανθρώπου.

Επισημαίνεται πως οι πολιτικές μεταρρύθμισης που σχεδιάζονται σε πολλές χώρες, δυστυχώς, αυτό που επιτυγχάνουν είναι να καθιστούν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού μη ελκυστικό, λόγω της δυσχέρειας των εργασιακών όρων και της άρνησης για προσφορά μέσων και κατάλληλων εργαλείων στον εκπαιδευτικό για να επιτελεί το έργο του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλο και λιγότεροι νέοι άνθρωποι να επιλέγουν το επάγγελμα του δασκάλου, με αποτέλεσμα σήμερα στον κόσμο να υπάρχει έλλειψη μέχρι και 70 εκ εκπαιδευτικών, τουλάχιστον, όπως φαίνεται από τις επίσημες καταγραφές αναγκών Κρατών και Διεθνών Οργανισμών. Ως εκ τούτου έντονη είναι η ανησυχία που αναδύεται παγκόσμια σε ό, τι αφορά την επίτευξη του Στόχου για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030.

Καλεί δε τις κυβερνήσεις όπως βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών, να αποφορτίσουν το επάγγελμα από την πίεση της γραφειοκρατίας και του μονοδιάστατου της λογοδότησης, να το απελευθερώσουν από την προκατάληψη, να το καταστήσουν ασφαλές και υγιές κι, επιτέλους, να δώσουν λόγο στις Εκπαιδευτικές Οργανώσεις για συνδιαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Επί των τύπων των ήλων

Η 5η Οκτωβρίου είναι η μέρα, όπου οι εκπαιδευτικοί νιώθουν ότι το αφιέρωμα γι’ αυτούς, ιδιαίτερα τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά και ειδικά αυτά τα χρόνια της πανδημίας, είναι μια χαραμάδα φωτός μέσα στην αντάρα της αμφισβήτησης και της απαξίωσης που πολλοί καλλιεργούν μέσα στις κοινωνίες. Την ίδια ώρα είναι μια ευκαιρία ανασύνταξης, αναδιάταξης και ανασυγκρότησης των δυνάμεων εκείνων που πιστεύουν στην αξία και τον ρόλο του εκπαιδευτικού για να πιέσουν προς τις Αρχές των Κρατών για εκπαιδευτική πολιτική που θα υποστηρίζει τον εκπαιδευτικό και θα σέβεται πραγματικά την πραγμάτωση του ιερού δικαιώματος του κάθε παιδιού στη μόρφωση και την αγωγή.

Τα μηνύματα της UNESCO της φετινής διακήρυξης είναι εύληπτα, σαφή και ευανάγνωστα. Δεν έχει, ως εκ τούτου, καμιά μα καμιά δικαιολογία το ΥΠΠΑΝ και η Κυβέρνηση αλλά ούτε και τα Πολιτικά Κόμματα, τα οποία έμαθαν να κρύβονται πίσω από τις Κυβερνητικές αποφάσεις αποψίλωσης και διάλυσης του Δημόσιου Σχολείου, να μην αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον εκπαιδευτικό ως εργαζόμενο και ως λειτουργία του Δημόσιου Σχολείου και του έργου του.

Είναι έτοιμοι να αναλάβουν αυτή ακριβώς την ευθύνη απέναντι στην Κυπριακή Κοινωνία ή θα αφήσουν τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο της απομείωσης και της αποψίλωσης, όπως σε άλλες χώρες, εξυπηρετώντας έτσι σκοπούς ξένους και αντίθετους με το συμφέρον του παιδιού, του μαθητή, του νέου, του κάθε πολίτη;

Εμείς οι εκπαιδευτικοί δηλώνουμε παρόντες στη μάχη της παροχής εκπαίδευσης και προσφοράς Παιδείας, που καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ, για να δώσουμε φως, στα μέτρο των δυνατοτήτων μας σε αυτό το περιβάλλον που το σκοτεινιάζει η διαφθορά, η διαπλοκή, η εκμετάλλευση του ανθρώπινου κόπου,

Κλείνω με την ευχή η κάθε μια και ο κάθε ένας που πορεύεται τον δρόμο της προσφοράς αγωγής κι εκπαίδευσης στα παιδιά και  στους νέους μας μα και ορίζει την πορεία του ως αναζητητής της αλήθειας μέσα από το αέναο παιδεύεσθαι να έχει τη δύναμη να πραγματώνει το στόχο της καθημερινής διάδρασης με τον μαθητή του!

 

Απόστολος Αποστολίδης

Δάσκαλος

Πρόεδρος Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων και Νηπιαγωγών

Πάγιο αίτημα των εκπαιδευτικών αλλά και της κοινωνίας ευρύτερα ήταν και είναι η ποιοτική αναβάθμιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης με ουσιαστικές πολιτικές, όραμα και στρατηγική. Επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, εισαγωγή καινοτομιών που πραγματικά ενισχύουν το εκπαιδευτικό έργο και ξεκάθαρη εκπαιδευτική πολιτική, μακριά από μικροπολιτκές σκοπιμότητες ή επικοινωνιακά παιχνίδια. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το ΥΠΠΑΝ έχει επικεντρωθεί σε μια υπερπροσπάθεια να παρουσιάσει μια ωραιοποιημένη εικόνα για τη νέα σχολική χρονιά και το Δημόσιο Σχολείο. Ένα Δημόσιο σχολείο που έχει ήδη δεχθεί τεράστια πλήγματα από την πανδημία και τη μηδαμινή στήριξη που έχει λάβει από την Πολιτεία. Το ΥΠΠΑΝ με πομπώδεις αναφορές αναφέρεται σε εκπαιδευτικές πολιτικές που θα εισαχθούν φέτος και που αποτελούν καινοτομίες.
Συγκεκριμένα:
1) Αύξηση των δημοτικών σχολείων που συμμετέχουν στο συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα ΔΡΑ.Σ.Ε.+ από 52 σε 92 και των νηπιαγωγείων από 32 σε 52 με ταυτόχρονη αύξηση του χρόνου που δίνεται στους Τοπικούς Συντονιστές και Διευθυντές των σχολείων,
2) Επέκταση του θεσμού του Υπεύθυνου Τμήματος σε 4 τάξεις του Δημοτικού,
3) Ενίσχυση μικρών σχολείων της υπαίθρου και συμπλεγμάτων,
4) Μετατροπή του Δημοτικού Αγίου Αντωνίου σε Ενιαίο Ολοήμερο Σχολείο,
5) Στήριξη σχολείων του ιστορικού κέντρου της Λευκωσίας με μείωση του μέγιστου αριθμού παιδιών ανά τμήμα από 25 σε 20 παιδιά,
6) Πιλοτική εφαρμογή του θεσμού του Σχολικού Συμβούλου,
7) Μείωση του διδακτικού χρόνου όλων των διευθυντών/-τριών των, δημοτικών σχολείων,
8) Πρόγραμμα στήριξης παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία,
9) Πρόγραμμα στήριξης παιδιών με ρίσκο λειτουργικού αλφαβητισμού .
Προφανώς οι εξαγγελίες αυτές εύκολα παραπλανούν και δημιουργούν ευφορία πως κάτι αλλάζει στο Δημόσιο Σχολείο. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα, πόρρω απέχει! Ειδικότερα:
1) Ενώ έχει αυξηθεί ο αριθμός των σχολείων ΔΡΑ.Σ.Ε.+ φαίνεται πως μειώθηκε ο χρόνος συντονισμού ανά σχολείο. Συνεπακόλουθα, δημιουργούνται σοβαρότατα οργανωτικά και διοικητικά προβλήματα στα σχολεία, επιπρόσθετος φόρτος εργασίας και αναπόφευκτα αναστάτωση.
2) Ο θεσμός του Υπεύθυνου Τμήματος έχει μεν επεκταθεί σε 4 τάξεις, αλλά συνεχίζει να απουσιάζει σε άλλες 2 τάξεις στο Δημοτικό, όπως και από την Προδημοτική και Ειδική Εκπαίδευση. Αξίζει να σημειωθεί πως ο θεσμός του Υ.Τ. έπρεπε να είχε δοθεί από το 2011 με την εισαγωγή των ΝΑΠ. Ειδικά φέτος και μετά από ήδη μια πολύ δύσκολη και απαιτητική χρονιά που πέρασε, θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί σε όλο το φάσμα της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Εξάλλου είναι γενικά παραδεκτό, πως η πανδημία και ο τρόπος που αυτή έχει επηρεάσει τη σχολική ζωή, έχει επηρεάσει τη ψυχική υγεία των παιδιών.
3) Παράλληλα, ο ΥΠΠΑΝ είχε δεσμευτεί στην ΠΟΕΔ να δώσει 900 ώρες στους διευθυντές δημοτικής για ενίσχυση των σχολείων αλλά και αντιμετώπιση της αδιοριστίας που αναμένετο τη φετινή σχολική χρονιά. Το ΥΠΠΑΝ αθέτησε την προφορική συμφωνία για παραχώρηση 900 ωρών επιπρόσθετου διευθυντικού χρόνου. Χρόνου που τα σχολεία και οι Διευθύνσεις έχουν απόλυτη ανάγκη, μιας και οι ευθύνες διογκώνονται και ο φόρτος για διοικητικό έργο είναι τεράστιος και λαμβάνοντας υπόψη και τις απαιτήσεις λόγω της πανδημίας είναι δυσβάστακτος. Αντί 900 ωρών, δόθηκε μία ώρα περισσότερη σε σχέση με πέρσι (δηλαδή γύρω στις 300). 1 ώρα για μέχρι 200 μαθητές (πέρσι ήταν 0), 2 ώρες για 200 με 250 μαθητές (πέρσι ήταν 1), 3 ώρες για 250 με 300 μαθητές (πέρσι ήταν 2) και 4 ώρες για 300+ μαθητές (πέρσι ήταν 3). Πέρσι είχε δοθεί στους διευθυντές η ώρα της υπευθυνότητας τμήματος της Α’ τάξης και σε κάποια σχολεία κάποιος χρόνος για διαχείριση της πανδημίας, επομένως φέτος όχι μόνο δεν έχουν περισσότερη διοικητικό χρόνο οι διευθυντές αλλά σε μερικές περιπτώσεις ο διοικητικός τους χρόνος έχει μειωθεί. Ταυτόχρονα προκύπτει το συμπέρασμα πως φέτος δόθηκε επιπλέον χρόνος δεύτερης ώρας μόνο στις Β΄ Γ΄ και Στ΄ τάξεις.
3) Είναι θετικό πως έχουν ενισχυθεί μικρά σχολεία της υπαίθρου και συμπλέγματα, αλλά φαίνεται πως ο αριθμός των σχολείων αυτών είναι πάρα πολύ μικρός και η στήριξη που προσφέρεται είναι ελάχιστη.
4) Ενώ εξαγγέλλεται η μετατροπή του Δημοτικού του Αγίου Αντωνίου σε ΕΟΣ, την ίδια ώρα το ΥΠΠΑΝ έχει προβεί στο κλείσιμο άλλων δύο σχολείων (Φανερωμένης και Πωμού) και ενός ΕΟΣ (Αψιού), με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Παράλληλα, αντί το ΥΠΠΑΝ να σχεδιάζει και να προγραμματίζει τη κτηριακή επέκταση, το κτίσιμο νέων σχολείων ή την αξιοποίηση υφιστάμενων κτιρίων για την επέκταση της υποχρεωτικής προδημοτικής από την ηλικία των 4 ετών, προγραμματίζει επιχορήγηση των διδάκτρων των ιδιωτικών νηπιαγωγείων και μερική ιδιωτικοποίηση της Προδημοτικής!
5) Υπάρχει πληροφόρηση για μη έγκριση εγγραφών ή μετεγγραφών ή σύμπτυξη τμημάτων με την πρώτη ευκαιρία, αγνοώντας τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες των παιδιών, με μοναδικό κριτήριο την αποτροπή δημιουργίας επιπρόσθετων τμημάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το στοίβαγμα μαθητών/τριών σε αίθουσες διδασκαλίας, αφού οι πλείστες τάξεις πλέον, αριθμούν 25 μαθητές. Προφανώς θα μπορούσαν αρκετά τμήματα των 25 μαθητών να μοιράζονταν για τη φετινή σχολική χρονιά, λόγω πανδημίας, βοηθώντας στην τήρηση πρωτοκόλλων και εμποδίζοντας την διασπορά του covid.
6) Η καινοτομία των Εκπαιδευτικών Συμβουλών αφορά 2 (!) από τα 600 Δημοτικά και Νηπιαγωγεία. Ενώ έπρεπε και χρειάζεται να ενισχυθεί η Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας (ΥΕΨ) και οι εκπαιδευτικοί Σύμβουλοι στα σχολεία, το ΥΠΠΑΝ έχει πράξει το ελάχιστο και αυτό προφανώς για τα μάτια του κόσμου. Τα σχολεία ξεκάθαρα χρειάζονται στήριξη και καθοδήγηση και άμεσα. Ως μια λύση θα ήταν, να αξιοποιηθούν οι απόφοιτοι πανεπιστήμιων ως συνεργάτες της ΥΕΨ μέσω ΑΝΑΔ για να κάνουν και την πρακτική τους.
7) Η στήριξη των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία εδράζεται στην επέκταση της μεθόδου εργοδότησης με αγορά υπηρεσιών στα σχολεία. Ένα καθεστώς εργασίας που είναι απαράδεκτο. Οι σχολικές μονάδες γεμίζουν με «αλεξιπτωτιστές» εκπαιδευτικούς, οι οποίοι με βάση το συμβόλαιό τους προσέρχονται στο σχολείο για μερικές ώρες την ημέρα και όταν τελειώσουν το μάθημά τους αποχωρούν. Αυτό δημιουργεί πρόσθετα καθήκοντα στις διευθυντικές ομάδες των σχολείων και αναστατώνει τις σχολικές μονάδες. Το δε πρόγραμμα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο. Τα παιδιά για τα οποία το ΥΠΠΑΝ εφαρμόζει αυτό το πρόγραμμα, θα μείνουν χωρίς στήριξη για μερικούς μήνες, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Ταυτόχρονα γίνεται πρόσληψη εκπαιδευτικών με το απαράδεκτο καθεστώς αγοράς υπηρεσιών με μισθούς πείνας. Ως αποτέλεσμα του καθεστώτος αυτού οι εργαζόμενοι είναι απλοί επισκέπτες για εργασία φροντιστηρίου εντός του δημόσιου σχολείου.
8) Η στήριξη παιδιών με ρίσκο λειτουργικού αλφαβητισμού ουσιαστικά είναι μόνο κατ’ όνομα. Στα σχολεία ΔΡΑ.Σ.Ε.+ θα εφαρμοστεί και πάλι με αγορά υπηρεσιών. Στα δε υπόλοιπα σχολεία, η στήριξη περιορίζεται σε μια λίστα με οδηγίες και εισηγήσεις για δράσεις, χωρίς να παραχωρείται ακόμα και ελάχιστη ώρα για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο .
9) Πληροφορίες που φτάνουν κοντά μας, καταδεικνύουν πως έχουν αποκοπεί αρκετές ώρες από τα σχολεία και που δίνονταν για στήριξη είτε των σχολείων, είτε του ανθρώπινου δυναμικού, είτε των μαθητών. Ώρες ζωτικής σημασίας και που ελάφρυναν την πίεση στα σχολεία βοηθώντας τα να λειτουργήσουν πιο ομαλά. Για τη νέα σχολική χρονιά, φαίνεται να έχουν αφαιρεθεί ώρες που αφορούν στη στήριξη μαθητών με αναπηρία που δίνονταν στους υπευθύνους τμήματος. Αποκόπηκε χρόνος στήριξης που δίνονταν στον εκπαιδευτικό της τάξης για παιδιά που παρουσιάζουν παραβατικές συμπεριφορές και συναισθηματικά κενά καθώς και επίσης και σε μαθητές/ριες που αντιμετωπίζουν αναπτυξιακές διαταραχές. Έκοψαν επίσης ώρες από συναδέλφους με σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας, που τύγχαναν διευκολύνσεων για να αντεπεξέρχονται της σχολικής καθημερινότητας. Επίσης μειώθηκαν οι μέρες/ώρες αποσπάσεων της Ομάδας Άμεσης Παρέμβασης (ΟΑΠ), με αποτέλεσμα να αναμένεται δυσκολία στη διαχείριση περιστατικών αποκλίνουσας συμπεριφοράς καθώς και οι αποσπάσεις Προδημοτικής. Ταυτόχρονα, οι σχολικοί συνεργάτες έχουν μειωθεί. Ενώ οι αποφάσεις της ΟΑΠ επιβάλλουν σχολικούς συνεργάτες εντούτοις δεν υπάρχουν και δεν δίνονται παρά μόνο σε εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις. Όλα τα πιο πάνω αφορούν ευάλωτες ομάδες και μη προνομιούχες περιπτώσεις/καταστάσεις που λόγω COVID θα έπρεπε να ενισχυθούν και όχι να αποδυναμωθούν.

Είναι πρόδηλο, πως το ΥΠΠΑΝ έχει αναλωθεί σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων, με απώτερο στόχο να κερδίσει την κοινή γνώμη και μόνο. Η πικρή πραγματικότητα όμως, είναι πως η στήριξη έχει κατακρεουργηθεί από τα σχολεία ή δεν έχει δοθεί στον βαθμό που θα έπρεπε. Πολιτικές εφαρμόζονται επιδερμικά και στο ελάχιστο, ενώ ώρες που έδιναν ανάσα στα σχολεία έχουν απαλειφθεί ή συρρικνωθεί. Η εμμονή δε της Κυβέρνησης, να εφαρμόζει αντεργατικές πολιτικές, οι οποίες έχουν κριθεί παράνομες στο δικαστήριο, είναι απαράδεκτη και αναπόφευκτα δημιουργεί μια αλυσίδα προβλημάτων στον σχολικό χώρο. Το Δημόσιο Σχολείο χρειάζεται ουσιαστική στήριξη και επενδύσεις. Οι πολιτικές λιτότητας και οι οικονομίστικες προσεγγίσεις δεν αναβαθμίζουν το Δημόσιο Σχολείο, αλλά το οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον μαρασμό!

Μιχάλης Αλεξόπουλος, Μέλος Δ.Σ. ΠΟΕΔ, Γεν. Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ
Λεωνίδας Χατζηλοΐζου, Γεν. Οργ. Γραμματέας ΠΟΕΔ, Γεν. Οργ. Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ
Αντρέας Θεοδώρου, Γενικός Αντιπρόσωπος ΠΟΕΔ, Αντιπρόεδρος Α.Κί.ΔΑ

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΗ* ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΦΤΕΡΟΥ**

Το ΥΠΠΑΝ σε ανακοίνωσή του στις 18/6/2021 έχει προβεί στην προκήρυξη ανοιχτού διαγωνισμού για την υλοποίηση του έργου «Αγορά Υπηρεσιών για δημιουργία και λειτουργία Κέντρου Τεχνικής Υποστήριξης και προμήθεια διαφόρων εξοπλισμών με τη μέθοδο της ενοικιαγοράς για την κάλυψη αναγκών της δημόσιας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης».

Ο διαγωνισμός σύμφωνα με τους όρους που περιγράφονται στο Ηλεκτρονικό Σύστημα Σύναψης Συμβάσεων χωρίζεται σε 2 πτυχές. Η μια πτυχή αφορά την τεχνική υποστήριξη των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στοιχείο απόλυτα αναγκαίο λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός πως η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών και άλλων ηλεκτρονικών μέσων στα πλαίσια της υλοποίησης των δεικτών επιτυχίας και επάρκειας του αναλυτικού προγράμματος γίνεται σε καθημερινή βάση.

Η δεύτερη πτυχή του διαγωνισμού αφορά την προμήθεια εξοπλισμού στα σχολεία ο οποίος περιλαμβάνει φορητούς Η/Υ, βιντεοπροβολείς, έξυπνες τηλεοράσεις, βιντεοκάμερες, ψηφιακά μικρόφωνα, μεγάφωνα και άλλο συνοδευτικό εξοπλισμό.

Το όλο εγχείρημα μόνο θετικά σχόλια θα μπορούσε να αποκομίσει καθώς ο υφιστάμενος εξοπλισμός των σχολείων είναι πεπαλαιωμένος και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις σύγχρονες ανάγκες. Αποτελεί το πρώτο βήμα εκσυγχρονισμού των τεχνολογικών μέσων των σχολείων, τη δημιουργία υποδομών. Έντονο προβληματισμό δημιουργεί όμως η επιλογή αγοράς έξυπνων ψηφιακών τηλεοράσεων εφόσον το τεχνολογικό αυτό μέσο δεν είναι απαραίτητο και δεν εξυπηρετεί τη μαθησιακή διαδικασία, τουλάχιστον στη δημόσια Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, Προδημοτική, Δημοτική και Ειδική. Προφανώς δεν έγινε και η απαραίτητη διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, την ΠΟΕΔ.

Τονίζουμε πως οι «έξυπνες» τηλεοράσεις εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς και έχουν σχεδιαστεί κυρίως για χρήση σε σπίτια ή σε χώρους όπου η προβολή βίντεο από YouTube ή/και Netflix (ή παρόμοιες υπηρεσίες) είναι απαραίτητες – στις σχολικές αίθουσες δεν έχουν καμία πρόσθετη αξία σε σχέση με τους βιντεοπροβολείς (αντίθετα!), ενώ σε σχέση με διαδραστικούς πίνακες, αποτελούν τεχνολογικό πισωγύρισμα, ειδικά στις σχολικές αίθουσες της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Επιπρόσθετα στις περισσότερες των σχολικών τάξεων δεν υπάρχει ο χώρος για εγκατάσταση μιας τηλεόρασης εφόσον το μπροστινό μέρος των τάξεων καλύπτεται ως επί τω πλείστων με λευκοπίνακες ή και διαδραστικό πίνακα όπως επίσης και πινακίδες απολύτως απαραίτητες και σημαντικές.

Μια κατάλληλη ψηφιακή επιλογή θα μπορούσε να είναι η ψηφιακή οθόνη ή η διαδραστική τηλεόραση, εργαλεία που μπορούν να αξιοποιηθούν ποικιλοτρόπως κατά τη μαθησιακή διαδικασία, αντικαθιστώντας τον ένα από τους δύο λευκοπίνακες που υπάρχουν στην τάξη. Και τα 2 ψηφιακά μέσα μπορούν κάλλιστα να αντικαταστήσουν ακόμη και τους υφιστάμενους διαδραστικούς πίνακες που υπάρχουν σε αρκετές αίθουσες διδασκαλίας απαλλάσσοντας το σχολείο με το επιβαρυντικό κόστος συντήρησης και κατόπιν αντικατάστασης των βιντεοπροβολέων κάθε 4 με 5 χρόνια. Επιπρόσθετα, η ψηφιακή οθόνη ή η διαδραστική τηλεόραση έχουν πολύ περισσότερες τεχνολογικές δυνατότητες στα πλαίσια της μαθησιακής διαδικασίας σε αντίθεση με μια έξυπνη ψηφιακή τηλεόραση η οποία κρίνεται ως μη χρήσιμη.   

Η σημερινή παρέμβαση έχει σκοπό από τη μια να χαιρετίσει την κίνηση του ΥΠΠΑΝ για αγορά τεχνολογικού εξοπλισμού αλλά και από την άλλη να επισημάνει την αναγκαιότητα της επιλογής του κατάλληλου εξοπλισμού για τις σχολικές τάξεις. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να γίνουμε μάρτυρες της εγκληματικής για το δημόσιο συμφέρον αγοράς των χιλιάδων εκτυπωτών HP LaserJet HP CP4005dn του 2008 οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε όλα τα σχολεία δημόσιας εκπαίδευσης, σε κάθε τάξη, εργαστήριο και γραφείο και σήμερα διακοσμούν σχολικές αίθουσες και αποθήκες σχολείων καθώς η αγορά των μελανιών τους είναι οικονομικά ασύμφορη.

Αν υπάρχει πραγματική θέληση για σοβαρά βήματα προς τα εμπρός, προς τη δημιουργία υποδομών για μετάβαση σε μια πιο σύγχρονη τάξη με περισσότερα ψηφιακά χαρακτηριστικά τότε πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές ανάγκες των σχολείων και όχι να λαμβάνονται αποφάσεις σε τεχνοκρατικό επίπεδο ερήμην των εκπαιδευτικών που θα κληθούν να αξιοποιήσουν τα εργαλεία αυτά.         

*Ταμίας ΠΟΕΔ Λευκωσίας, Πρόεδρος Α.Κί.ΔΑ Λευκωσίας

*Διδάκτωρας Πληροφοριακών & Επικοινωνιακών Συστημάτων, Γ.Α ΠΟΕΔ, Οργανωτικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ Λευκωσίας

Έχει επισημανθεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια, πως η Δημόσια Προδημοτική Εκπαίδευση δεν είχε και δεν έχει, τη δέουσα στήριξη που της αναλογεί στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι του τόπου. Αποτελεί διαχρονικά, μια μεγάλη παραδοξότητα το γεγονός πως η βάση της εκπαιδευτικής πυραμίδας, ήταν και είναι ο φτωχός συγγενής του εκπαιδευτικού συστήματος και παραμένει ουραγός σε θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής. Τα τελευταία χρόνια ασκήθηκαν πολλές πιέσεις για ουσιαστική στήριξη και επένδυση στη Δημόσια Προδημοτική Εκπαίδευση, αλλά η απροθυμία της Επίσημης Πλευράς ήταν εμφανής και πολλές φορές προκλητική.

Στις 17 Μαΐου 2021 στην παρουσίαση του Προέδρου της Δημοκρατίας για το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης, που θα χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς πόρους, υπήρχαν αναφορές και για τον τομέα της Παιδείας. Ανάμεσα σε άλλα, υπάρχει αναφορά για επέκταση της δωρεάν υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Για τον συγκεκριμένο εκσυγχρονισμό ενδέχεται να δαπανηθεί το ποσό των €12,2 εκατομμυρίων. Ουσιαστικά η Πολιτεία έρχεται να συμβαδίσει με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και τους στόχους που έχουν τεθεί και επιτευχθεί σχεδόν από την ολότητα των κρατών μελών. Συγκεκριμένα, το 2009, το συμβούλιο της ΕΕ για θέματα εκπαίδευσης και κατάρτισης αναφέρει: «Μέχρι το 2020, το 95% τουλάχιστον των παιδιών ηλικίας μεταξύ 4 ετών και της ηλικίας έναρξης της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θα πρέπει να συμμετέχει σε προσχολική εκπαίδευση[1]». Το 2021 σε νέο σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου περί στρατηγικού πλαισίου για την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με στόχο τον Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης και πέραν αυτού (2021 - 2030), τέθηκε ως στόχος η συμμετοχή στην προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα ο εξής: «Τουλάχιστον το 96% των παιδιών ηλικίας μεταξύ 3 ετών και της ηλικίας έναρξης της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θα πρέπει να συμμετέχει σε προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα έως το 2030[2]». Είναι ξεκάθαρο πως η Επίσημη Πλευρά εδώ και χρόνια αδικαιολόγητα δεν συμμορφώθηκε με τις οδηγίες/στόχους, επιβεβαιώνοντας πως ουδέποτε υπήρξε ουσιαστικό όραμα ή πλάνο για στήριξη της Προδημοτικής Εκπαίδευσης και παντελής έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού.

Αξίζει να αναφερθεί πως η δίχρονη υποχρεωτική Προδημοτική Εκπαίδευση, αποτελεί ένα διαχρονικό και πάγιο αίτημα της ΠΟΕΔ. Ενώ είναι θετικό το γεγονός πως αναγνωρίζεται η σημασία της, η Επίσημη Πλευρά αντί να προχωρήσει σε τομές και στήριξη της Δημόσιας Εκπαίδευσης, προβαίνει σε σπασμωδικές και ανορθόδοξες κινήσεις, που σαφώς και προκαλούν ανησυχίες. Με την πρόφαση πως δεν υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες για να καλύψουν τις ανάγκες του αυξημένου αριθμού παιδιών, το ΥΠΠΑΝ δεν είναι διατεθειμένο να φτιάξει σχολεία ή να εξεύρει έστω προσωρινές λύσεις. Αντί αυτού, το κονδύλι από το ταμείο Ανάκαμψης, φαίνεται πως θα δαπανηθεί αποκλειστικά σε επιχορήγηση διδάκτρων για υποχρεωτική φοίτηση σε κοινοτικά και ιδιωτικά νηπιαγωγεία. Η Κυπριακή Δημοκρατία μεταθέτει ουσιαστικά τις ευθύνες της για τη Δημόσια Προδημοτική Εκπαίδευση, στις τοπικές κοινότητες και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η Πολιτεία αντί να στηρίξει και να επενδύσει στη Δημόσια Εκπαίδευση, φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο για τυχόν παρενέργειες στην ιδιωτική προσχολική εκπαίδευση, αποποιούμενη την υποχρέωσή της, για το δικαίωμα σε μια προσβάσιμη ποιοτική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Ξεκάθαρα, το κράτος έχει χρέος να αξιοποιήσει τα κονδύλια που διαθέτει ή του διατίθενται, για μόνιμες λύσεις/επενδύσεις που θα διασφαλίζουν πρόσβαση όλων των παιδιών σε ποιοτική εκπαίδευση που αποτελεί δημόσιο αγαθό. Είναι απαράδεκτο ενώ το κράτος χρειάζεται υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό για κάλυψη βασικών και αναγκαίων δομών, υποχρεωτικών για τα παιδιά, να αρνείται να το πράξει, μετακυλώντας τις ευθύνες του σε πρόσκαιρες ιδιωτικές πρωτοβουλίες.  

Είναι αλήθεια, πως με τα υφιστάμενα δεδομένα η Πολιτεία ενδεχομένως αδυνατεί να εξασφαλίσει τους απαραίτητους χώρους/αίθουσες διδασκαλίας στην ολότητά τους, για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες για φοίτηση των παιδιών, που αναπόφευκτα προκύπτουν. Όμως, αν υπάρχει η βούληση και αν η Πολιτεία όντως στοχεύει στην ποιοτική αναβάθμιση της Δημόσιας Προδημοτικής Εκπαίδευσης, σαφώς και υπάρχουν λύσεις.

Είναι παραδεκτό πως η ανέγερση νέων σχολείων ή η επέκταση των σχολικών αιθουσών απαιτεί χρόνο. Γι’ αυτό, σε πρώτο στάδιο θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσωρινές – μεταβατικές πρακτικές.

  1. Να χρησιμοποιηθούν οι υποδομές όλων των κοινοτικών νηπιαγωγείων και να μετατραπούν σε δημόσια.
  2. Να χρησιμοποιηθούν λυόμενες αίθουσες σε σχολεία που διαθέτουν χώρο, μια πρακτική που έτσι κι αλλιώς εφαρμόζεται κατά κόρον για χρόνια. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να υπάρξει η δέσμευση πως όλες οι λυόμενες αίθουσες που ικανοποιούν πάγιες ανάγκες για αίθουσες, σε βάθος δύο ή τριών χρόνων θα αντικατασταθούν με κτίσιμο σύγχρονων σχολικών αιθουσών.
  3. Να αξιοποιηθούν σχολικά κτίρια ή άλλα κτίρια που δεν χρησιμοποιούνται, όπως τα κτίρια δημοτικών σχολείων ή και νηπιαγωγείων που έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια.
  4. Να τροχοδρομηθεί η άμεση ανέγερση ή επέκταση νηπιαγωγείων, με σωστές και σύγχρονες προδιαγραφές.
  5. Να διοριστεί ο απαραίτητος αριθμός νηπιαγωγών, από τους καταλόγους διοριστέων και διορισίμων. Ταυτόχρονα, οι προσλήψεις θα γίνονται με αξιοκρατικά κριτήρια και με αξιοπρεπείς μισθούς, με στόχο να μην υπάρχουν νηπιαγωγοί διαφορετικών μισθολογικών ταχυτήτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σε σχέση με τα σχολικά κτίρια (νέα ή την επέκταση των υφιστάμενων), επιβάλλεται να γίνουν επενδύσεις που να συνάδουν με τη βιβλιογραφία και να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές που απαιτούνται, για ποιοτική Προδημοτική εκπαίδευση. Αυτό μπορεί να γίνει σε βάθος χρόνου, για να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος χρόνος για σχεδιασμό, χρηματοδότηση και υλοποίηση. Σε κάθε περίπτωση, το κράτος οφείλει να προχωρήσει στη διαμόρφωση νηπιαγωγείων που να αποτελούν σύγχρονους χώρους μάθησης και διδασκαλίας, με πλήρη τεχνολογικό εξοπλισμό. Ταυτόχρονα επιβάλλεται η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, με προσλήψεις, επιμορφώσεις και μέτρα στήριξης ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με την αξιοποίηση του Ταμείου Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης, η Κύπρος έχει μια χρυσή ευκαιρία να στηρίξει έμπρακτα και ουσιαστικά τη βάση του εκπαιδευτικού μας συστήματος! Μακριά από πειραματισμούς, επενδύοντας στο Δημόσιο Σχολείο το οποίο πρέπει να είναι προσβάσιμο και ανοιχτό προς όλα τα παιδιά. Έστω και αργά, η Πολιτεία μπορεί να σταθεί αρωγός και να επενδύσει στη Δημόσια Προδημοτική Εκπαίδευση, προσφέροντας στην κοινωνία και τα παιδιά μας. Χωρίς οικονομίστικες προσεγγίσεις, χωρίς πειραματισμούς, αποφεύγοντας εκπτώσεις στην ποιότητα της εκπαίδευσης και μακριά από ιδιωτικά συμφέροντα. Το όλο εγχείρημα είναι εκ των ων ουκ άνευ πως πρέπει να εδράζεται σε ένα πραγματικό εκπαιδευτικό όραμα! Τρόποι σαφώς υπάρχουν. Θέληση υπάρχει;

 

Μιχάλης Αλεξόπουλος, Μέλος ΔΣ ΠΟΕΔ, Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ

Λεωνίδας Χατζηλοΐζου, Γενικός Οργανωτικός Γραμματέας ΠΟΕΔ, Γενικός Οργανωτικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ

Αναστασία Μαγίδου, Αντικαταστάτρια Ειδικής και Προδημοτικής Εκπαίδευσης, Μέλος ΔΣ Α.Κί.ΔΑ

 

 

[1] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:52009XG0528(01)&from=EN

[2] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32021G0226(01)&from=EN

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΧΑΤΖΗΛΟΪΖΟΥ* ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ**

Όταν στις 12 Φεβρουαρίου 2021 ο ΥΠΠΑΝ κ. Πρόδρομος Προδρόμου έδινε συνέντευξη Τύπου για την Πολιτική του Υπουργείου Παιδείας σχετικά με τη βελτίωση της εκπαίδευσης και της ένταξης των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία στα σχολεία, αναμέναμε πως το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα πρόσφερε ουσιαστική στήριξη στα παιδιά αυτά. Δυστυχώς, η πραγματικότητα απέχει κατά πολύ από τις εξαγγελίες του ΥΠΠΑΝ.

Υπό κανονικές συνθήκες, η στήριξη των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία γίνεται από εκπαιδευτικούς του σχολείου, μόνιμο προσωπικό. Αξίζει να σημειωθεί, πως τα τελευταία χρόνια έχει γίνει επιλογή και επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, με σειρά επιμορφώσεων και ετοιμασία σχετικού διδακτικού υλικού, ώστε το προσωπικό αυτό να επιφορτιστεί με επάρκεια τη στήριξη των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία. Τα παιδιά αυτά τυγχάνουν στήριξης και διδασκαλίας σε μικρές ομάδες μερικές ώρες τη βδομάδα, καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Το ΥΠΠΑΝ εφάρμοσε το πρόγραμμα ΔΡΑΣΕ πιλοτικά από το 2015 και φέτος αποφάσισε όπως το επεκτείνει σε περισσότερα σχολεία, και τροποποιήσει τον τρόπο λειτουργίας του. Το ΥΠΠΑΝ θα αντλήσει ένα κονδύλι 60 εκατομμυρίων από την ΕΕ για αυτό τον σκοπό.

Πριν καν εφαρμοστεί το πρόγραμμα έχουν προκύψει δεκάδες προβλήματα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ο κίνδυνος αντί να ενισχύσει τα παιδιά που τόσο πολύ το χρειάζονται, να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το χάσμα και την ανισότητα από τα υπόλοιπα παιδιά.

Καταρχάς το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο. Τα παιδιά για τα οποία το ΥΠΠΑΝ εφαρμόζει αυτό το πρόγραμμα, θα μείνουν χωρίς στήριξη για μερικούς μήνες, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Προβληματισμό δημιουργεί και το γεγονός πως οι ώρες που θα δοθούν στα 52 σχολεία ΔΡΑΣΕ που λειτουργούσαν και πέρσι το πρόγραμμα, θα είναι μειωμένες τη νέα σχολική χρονιά. Οι ώρες που είχαν τα 52 αυτά σχολεία για διδασκαλία παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία πλέον δεν παρέχονται στα σχολεία και ένα μέρος από τις ώρες ΔΡΑΣΕ θα αφιερώνεται για τη μεταναστευτική βιογραφία μέσω μεταβατικών τμημάτων.

Το πρόγραμμα λειτουργεί με την εργοδότηση εκπαιδευτικών με το καθεστώς της αγοράς υπηρεσιών. Το γνωστό καθεστώς στο οποίο αντιτίθενται πλέον οι πάντες, εκπαιδευτικοί, εκπαιδευτικές οργανώσεις, συντεχνίες, το Διοικητικό Δικαστήριο, πολιτικά κόμματα, το κυβερνών κόμμα, πλην της Κυβέρνησης. Αυτό το απάνθρωπο καθεστώς στερεί από τους υπαλλήλους βασικά εργασιακά δικαιώματα, πέρα από την εξευτελιστική αντιμισθία, όπως το ανεργιακό επίδομα, άδεια ασθενείας, άδεια απουσίας, και άλλα. Με αυτό το καθεστώς λοιπόν, θα εργοδοτηθούν περίπου 515 εκπαιδευτές στη Δημοτική Εκπαίδευση. 190 από αυτούς θα προσφέρουν υπηρεσίες για διδασκαλία των μεταβατικών τμημάτων (τάξεις υποδοχής) και 325 θα λειτουργούν ως βοηθοί εκπαιδευτικού στις τάξεις των σχολείων ΔΡΑΣΕ. Οι εκπαιδευτές θα εργάζονται για 15 ώρες στο σχολείο και δεν θα εκτελούν άλλα καθήκοντα πέραν της διδασκαλίας.

Το καθεστώς εργοδότησης είναι και η μεγαλύτερη αιτία σωρείας  προβλημάτων που δημιουργούνται σε αυτό το πρόγραμμα, από τα οποία αναφέρουμε μερικά:

-    Με τον μισθό που λαμβάνουν οι εκπαιδευτές και τους εξευτελιστικούς όρους εργασίας της αγοράς υπηρεσιών, αποχωρούν (δικαιολογημένα) από το πρόγραμμα με την πρώτη ευκαιρία. Σε προηγούμενες χρονιές είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο μία θέση στα ΔΡΑΣΕ να αλλάζει 3 εκπαιδευτές. Αυτή η αστάθεια αναπόφευκτα, έχει μαθησιακές και συναισθηματικές συνέπειες στα παιδιά.

-   Οι σχολικές μονάδες γεμίζουν με «αλεξιπτωτιστές» εκπαιδευτικούς, οι οποίοι με βάση το συμβόλαιό τους προσέρχονται στο σχολείο για μερικές ώρες την ημέρα και όταν τελειώσουν το μάθημά τους αποχωρούν. Αυτό δημιουργεί πρόσθετα καθήκοντα στις διευθυντικές ομάδες των σχολείων και αναστατώνει τις σχολικές μονάδες. Ο καταρτισμός του σχολικού προγράμματος δε είναι μια σπαζοκεφαλιά για γερούς λύτες.

-    Δημιουργείται σοβαρό ζήτημα συνοχής και ομοιογένειας στο προσωπικό των σχολείων και στο ευρύτερο εργασιακό περιβάλλον. Το σχολείο θα κατακλυστεί με επισκέπτες εργαζομένους βραχείας παρουσίας, που ουσιαστικά θα είναι αδύνατον να ενσωματωθούν στο σχολικό γίγνεσθαι.

-   Συνεχίζουν επίσης να υφίστανται τα νομικά ζητήματα και ζητήματα νομικής ευθύνης που συνοδεύουν το καθεστώς των αυτοτελώς εργαζομένων στα σχολεία και που το ΥΠΠΑΝ απέτυχε πολλάκις να απαντήσει ή να διασαφηνίσει. Ταυτόχρονα δεν υπάρχει θεσμοθετημένο πλαίσιο εποπτείας, αξιολόγησης, στήριξης των εργαζομένων με το καθεστώς αυτό.

-   Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών είναι άλλο ένα μεγάλο ερωτηματικό. Δεν έχει διευκρινιστεί πότε και πώς θα επιμορφωθούν οι εκπαιδευτές. Είναι σκανδαλώδες να υπάρχει ήδη επιμορφωμένο προσωπικό στα συγκεκριμένα σχολεία για τη διδασκαλία των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία και το ΥΠΠΑΝ να προχωρεί σε αγορά υπηρεσιών για τον ίδιο σκοπό.

-   Μια άλλη παράμετρος που δεν έχει ληφθεί υπόψη είναι ο χώρος στον οποίο θα λειτουργούν τα μεταβατικά τμήματα. Στα σχολεία θα λειτουργούν 1, 2, 3 ή περισσότερα μεταβατικά τμήματα για 10 – 15 ώρες τη βδομάδα. Δεδομένου της έλλειψης διαθέσιμων χώρων στα σχολεία είναι άξιο απορίας το πού θα διδάσκονται τα παιδιά. Αξίζει να αναφερθεί πως αν αυτά τα μεταβατικά τμήματα θέλουμε να κάνουν τα παιδιά να νιώσουν άνετα, θα πρέπει να διαμορφωθούν με τέτοιο τρόπο που να ομοιάζουν με μια συνηθισμένη τάξη.

-   Το ΥΠΠΑΝ θέλοντας να ενισχύσει τα παιδιά με μεταναστευτική βιογραφία θα τα βγάζει από την σταθερή τους τάξη για 10 – 15 (από τις 35) ώρες τη βδομάδα, για να τους μάθει την ελληνική γλώσσα. Είναι άξιο απορίας ποια αντικείμενα της σταθερής τους τάξης δεν θα παρακολουθούν. Θα αποχωρούν από την τάξη τους στα Ελληνικά μόνο; Εκτός από το γεγονός πως οι ώρες που διδάσκονται Ελληνικά είναι λιγότερες από τις ώρες που θα λειτουργεί το μεταβατικό τμήμα, στα Ελληνικά θα υπάρχει δεύτερος εκπαιδευτικός στην τάξη για να στηρίζει τα παιδιά. Γιατί να μην επωφελούνται και αυτά τα παιδιά από τον δεύτερο εκπαιδευτικό στην τάξη; Αν θα αποχωρούν στα «δευτερεύοντα» μαθήματα τότε εγείρονται άλλα ερωτήματα. Τα παιδιά θα διδάσκονται όλη μέρα Ελληνικά/Μαθηματικά στην τάξη και Ελληνικά στο μεταβατικό τμήμα; Τι γίνεται με τα υπόλοιπα αντικείμενα που εξοικειώνουν τα παιδιά με την κυπριακή πραγματικότητα ή τους προσφέρουν ευχαρίστηση και κοινωνικοποίηση;

-    Ένα άλλο ερώτημα που πρέπει να απαντήσει το ΥΠΠΑΝ είναι το εξής: Αφού άλλαξαν το σύστημα διορισμού το 2015 για να διορίζονται δήθεν οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί, γιατί δεν διορίζουν μέσω αυτού του συστήματος τους εκπαιδευτές στα ΔΡΑΣΕ; Μήπως τα παιδιά με μεταναστευτική βιογραφία δεν αξίζουν τους «καλύτερους» εκπαιδευτικούς;

Κλείνοντας, παρατίθενται οι στόχοι του προγράμματος ΔΡΑΣΕ, από την ιστοσελίδα του ΥΠΠΑΝ για προβληματισμό:

  • Στήριξη του πληθυσμού της Κύπρου που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ή βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
  • Διασφάλιση της κοινωνικής πρόνοιας και στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού, που πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση.
  • Ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, με τον περιορισμό του κινδύνου κοινωνικής περιθωριοποίησης και αποκλεισμού.
  • Βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων.
  • Μείωση της σχολικής αποτυχίας και της παραβατικότητας.
  • Μείωση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου.

Αβίαστα προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: Επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι ή μήπως ενισχύονται οι ανισότητες και διαιωνίζεται η περιθωριοποίηση; Ο στόχος του ΥΠΠΑΝ είναι η βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων ή η άντληση εκατομμυρίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

*Οργανωτικός Γραμματέας ΠΟΕΔ, Οργανωτικός Γραμματέας ΑΚΙΔΑ

**Μιχάλης Αλεξόπουλος, Μέλος ΔΣ ΠΟΕΔ, Γενικός Γραμματέας ΑΚΙΔΑ