
Ολοκληρώθηκαν με τεράστια επιτυχία και ανταπόκριση, οι δύο σειρές διαδικτυακών επιμορφώσεων της Α.Κί.ΔΑ. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 8 επιμορφωτικές δράσεις, με τη συμμετοχή χιλιάδων συναδέλφων, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εισηγήσεις.
Μέσω των επιμορφωτικών δράσεων, οι συνάδελφοι είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με χρήσιμα λογισμικά, να αλληλεπιδράσουν με ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές εφαρμογές και να πάρουν απαντήσεις σε ερωτήματα που τους απασχολούν για τη σύγχρονη, την ασύγχρονη και τη δια ζώσης εκπαίδευση. Η μαζική παρουσία των συμμετεχόντων, καταδεικνύει τον διαρκή ζήλο που επιδεικνύουν οι εκπαιδευτικοί για την επαγγελματική τους μάθηση, αφιερώνοντας σημαντικό μέρος του προσωπικού τους χρόνου.
Εξαιτίας της εργαστηριακής μορφής που επιλέχθηκε να έχουν τα σεμινάρια της Α.Κί.ΔΑ, διασφαλίζοντας πως οι συμμετέχοντες θα μπορούσαν ενεργά να συμμετέχουν σε αυτά, υπήρξε όριο στις συμμετοχές, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η δυνατότητα για ικανοποίηση της τεράστιας ζήτησης.
Λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια ανάγκη για επιμόρφωση και ως ένδειξη σεβασμού και εκτίμησης προς τους συναδέλφους, παραθέτουμε τις βιντεοσκοπήσεις των επιμορφώσεων, αυτών για χρήση από όλους τους συναδέλφους.
25/1 | Πρακτικές χρήσης του Teams, μέσα από τις καθημερινές εμπειρίες χρήσης στην τάξη | Αλέξανδρος Κοφτερός
28/1 | Εργαλεία Σύγχρονης Εκπαίδευσης | Σκεύη Σοφοκλέους, Ζωή Καουρή
29/1 | ActiveInspire: Γνωριμία και χρήσιμες εφαρμογές, στη σύγχρονη εκπαίδευση | Δημήτρης Ξενοφώντος, Κώστας Παπαπέτρου
1/2 | Αξιοποίηση MS Teams και πρόσθετων εφαρμογών για ασύγχρονη μάθηση | Αλέξανδρος Κοφτερός
5/2 | Δημιουργία βίντεο για ασύγχρονη εκπαίδευση | Μαρία Τσιμπιμπάκη
11/2 | Εργαλεία Παιγνιώδους Αξιολόγησης | Μαρία Τσιμπιμπάκη, Φρόσω Αθανασίου
15/2 | Αξιοποίηση MS Teams στη διά ζώσης διδασκαλία | Αλέξανδρος Κοφτερός
22/2 | Παίζοντας με εικόνες και βίντεο ... για μια πιο δημιουργική διδασκαλία |Ζωή Καουρή, Σκεύη Σοφοκλέους
Τέλος, ευχαριστούμε από καρδιάς, ακόμα μια φορά τους εισηγητές/εισηγήτριες για την άψογη συνεργασία καθώς και όλους τους εκπαιδευτικούς που τα παρακολούθησαν. Στο αμέσως επόμενο διάστημα, θα ανακοινωθούν και νέες ενδιαφέρουσες επιμορφωτικές δράσεις, όπως πράττουμε όλα αυτά τα χρόνια.

Με την επίκληση της οικονομικής κρίσης, από το 2010 και μετά, ο εργαζόμενος της Κύπρου υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται μέτρα μείωσης του βιοτικού του επιπέδου, μέσα από τις αποφάσεις «εξυγίανσης» Κυβέρνησης και Βουλής.
Μεγαλύτερο πλήγμα δέχεται η νέα γενιά, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Οι εργοδότες με κυνισμό αποκρούουν κάθε αίτημα με πρόφαση την ανάγκη επανόδου σε πορεία ανάκαμψης – άγνωστο πότε θα γίνει αυτό -, τα Κόμματα παίζουν κρυφτούλι πίσω από τις αποφάσεις της εκάστοτε Κυβέρνησης, η Κυβέρνηση αναπαράγει την επιχειρηματολογία της εργοδοτικής πλευράς του ιδιωτικού τομέα και η νέα γενιά εργαζομένων, πλην ελαχίστων ευνοούμενων, βιώνει στο πετσί της την ανεργία, την εκμετάλλευση, την υπο-αμοιβή και τα συνακόλουθα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δημιουργήθηκε και διαρκεί ακόμα, εδώ και 10 χρόνια, η εκκρεμότητα για συνταξιοδοτική κάλυψη εργαζομένων στον Δημόσιο Τομέα. Μέσα σε μια νύχτα Κυβέρνηση και Βουλευτές, εκείνη την εποχή της υπεράσπισης των Τραπεζών και των ωφελημάτων για τις ίδιες και τον κύκλο τους, Βουλευτές και Κυβέρνηση αποφάσισαν όπως οι εργαζόμενοι που θα εισέρχονταν στον Δημόσιο Τομέα από την 1η Οκτωβρίου 2011 και μετά δε θα είχαν συνταξιοδοτικά ωφελήματα.
Δόθηκε υπόσχεση, στη συνέχεια, από ΟΛΟΥΣ ανεξαίρετα τους Υπουργούς Οικονομικών για διευθέτηση του ζητήματος. Παρήλθε μια δεκαετία και ο διάλογος δεν τελεσφόρησε. Σημειώνεται πως η πάροδος του χρόνου, χωρίς το πρόβλημα να επιλύεται, συνιστά γενεσιουργό παράγοντα ολοένα και νέων ζητημάτων, τα οποία καθιστούν την όλη κατάσταση ακόμα πιο σύνθετη και δυσεπίλυτη.
Σε αυτή την περίοδο το Υπουργείο Οικονομικών επιδεικνύει βούληση να δώσει διέξοδο προτείνοντας ένα νέο πλαίσιο Συνταξιοδοτικής Κάλυψης των συναδέλφων μας που εργάζονται από το 2011.
Η Α.Κί.ΔΑ, αφενός χαιρετίζει το γεγονός της συμπόρευσης όλων των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων στο ζήτημα αυτό, κάτι που επιβάλλεται να διευρυνθεί και να καλύψει κάθε ζήτημα μέσα από τη συνεννόηση και την αλληλοϋποστήριξη, αφετέρου υπογραμμίζει πως οι πιέσεις που διαχρονικά ΟΕΒ και ΚΕΒΕ ασκούν στο Υπουργείο Οικονομικών για μειώσεις απολαβών και ωφελημάτων στο Δημόσιο πρέπει να απαντηθούν στο πλαίσιο της ισονομίας και κοινωνικής ευημερίας. Αυτό θα αποτελεί και για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα στήριγμα για διόρθωση των εις βάρος τους στρεβλώσεων που υφίστανται.
Τονίζουμε εμφατικά πως οποιοδήποτε σχέδιο που δεν αναγνωρίζει το σύνολο της υπηρεσίας των συναδέλφων θα διαιωνίσει τις υπάρχουσες ανισότητες, θα αποτρέψει την οριστική κατάληξη του ζητήματος και θα προκαλέσει δικαστικές διαμάχες. Γι’ αυτό καλούμε τις εκπαιδευτικές Οργανώσεις ως και τις λοιπές Οργανώσεις των εργαζομένων στον Δημόσιο Τομέα να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι ιδιαιτερότητες που επηρεάζουν τους νεοεισερχόμενους εκπαιδευτικούς Δημοτικής, Προδημοτικής και Ειδικής Εκπαίδευσης, όπως η αναγνώριση της υπηρεσίας σε αντικατάσταση ή σύμβαση πριν τη μονιμοποίηση ή τη μετατροπή σε αορίστου χρόνου υπαλλήλου, αποτελούν σημαντικές παραμέτρους για την οριστική διευθέτηση του ζητήματος. Καλούμε λοιπόν, το Υπουργείο Οικονομικών, αλλά και την Κυβέρνηση να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες αυτές και να συμπεριλάβει την αναγνώριση του συνόλου της υπηρεσίας των επηρεαζόμενων στο Δημόσιο στην όποια πρόταση δοθεί με στόχο την κατάληξη στο χρονίζον αυτό πρόβλημα.
Είναι σαφές για κάθε καλοπροαίρετο παρατηρητή πως στον Διάλογο τα πράγματα ξεκαθάρισαν. Οι θέσεις της ΠΟΕΔ, που ομόφωνα διαμορφώθηκαν στο ΔΣ και προωθούνται από όλους, όπως εκφράστηκαν από τη Γραμματεία της Οργάνωσης στις συναντήσεις του τελευταίου εξαμήνου, είναι κρυστάλλινες και ακουμπούν στο ζητούμενο της ισονομίας και ισοπολιτείας ως επίσης εντάσσονται σε ένα κοινωνικά αποδεκτό και δίκαιο εργασιακό πλαίσιο.
Αναμένουμε όπως το Υπουργείο Οικονομικών επιδείξει ειλικρίνεια και έμπρακτη πολιτική βούληση καταθέτοντας τελική, επιτέλους, πρόταση που θα ανταποκρίνεται στα όσα διαμείφθηκαν το τελευταίο διάστημα και το σύνολο των συναδέλφων που διορίστηκαν μετά τον Οκτώβρη του 2011 να ενταχθούν σε πλαίσιο συνταξιοδοτικών ωφελημάτων ισονομίας και δικαιοσύνης, έτσι που να μην διαταραχθεί η εργατική ειρήνη.

«Ένα εκπαιδευτικό μα και εξίσου κοινωνικό ζήτημα αναδεικνύεται αυτή την περίοδο στον χώρο της Δημόσιας Προδημοτικής Εκπαίδευσης, για το οποίο το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας καλείται να δώσει απαντήσεις.
Η μεταβατική περίοδος αλλαγής της ηλικίας των παιδιών για εισδοχή στη Δημόσια Εκπαίδευση έχει δημιουργήσει σοβαρά ζητούμενα, στα οποία το ΥΠΠΑΝ πρέπει να δώσει άμεσα διεξοδικές λύσεις.
Συγκεκριμένα:
- Ο αριθμός των παιδιών που πρέπει να εγγραφούν φέτος στην Υποχρεωτική Προδημοτική Εκπαίδευση είναι αυξημένος σε βαθμό που να υπάρχει ανάγκη σε πολλά Δημόσια Νηπιαγωγεία για πρόσθετες αίθουσες διδασκαλίας.
- Συνέπεια αυτού είναι και η μειωμένη δυνατότητα που τα Δημόσια Νηπιαγωγεία θα έχουν για να εγγράψουν παιδιά μικρότερων ηλικιών, τα οποία δικαιούνται να φοιτήσουν στα Δημόσια Νηπιαγωγεία. Εξαιρετικά δύσκολη αναδεικνύεται η κατάσταση για δυσπραγούσες οικογένειες, που δεν είναι λίγες, οι οποίες αδυνατούν να έχουν ως επιλογή τους τη δαπάνη για εγγραφή στην Ιδιωτική Προδημοτική Εκπαίδευση.
Είναι ξεκάθαρο πως το ΥΠΠΑΝ οφείλει να προσφέρει διέξοδο στην κρίσιμη αυτή για την κάθε οικογένεια μα και για τον κάθε Δημόσιο Νηπιαγωγείο.
Μέχρι στιγμής τηρεί σιγή ιχθύος και αυτό προκαλεί εντεινόμενη ανησυχία για τη διαχείριση της ανάγκης των οικογενειών να εγγράψουν τα παιδιά τους στα Δημόσια Νηπιαγωγεία.
Επειδή η εμπειρία από μπαλωματικές λύσεις και κοινωνικά άδικη μεταχείριση παιδιών και γονέων είναι σκληρή, προειδοποιούμε την κοινωνία πως αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, από πλευράς ΥΠΠΑΝ, πολλές οικογένειες θα μείνουν μετέωρες.
Αναμένουμε αφενός την ΠΟΕΔ, αφετέρου τους Οργανωμένους Γονείς της Προδημοτικής Εκπαίδευσης να θέσουν το ΥΠΠΑΝ προ των ευθυνών του.

Γνωστό το παιγνίδι της ΟΕΒ και του ΚΕΒΕ. Το έζησε ξανά η Κυπριακή Κοινωνία την περίοδο 2010 – 2013. Προσανατόλισαν τον εργαζόμενο της Κύπρου στη διχόνοια μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων, μεταξύ υψηλά αμειβόμενων εργαζομένων και χαμηλόμισθων, μεταξύ ανέργων και αυτών που είχαν εργασία. Τότε, μάλιστα, χρησιμοποίησαν και τους μικρομεσαίους αυτοεργοδοτούμενους, αυτών που στην πορεία, Κυβέρνηση και μεγαλοεπιχειρηματίες με τις μεθοδεύσεις τους, τις μικρές επιχειρήσεις τους οδήγησαν στο κλείσιμο.
Εν μέσω κρίσης, αντί να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί για τη φτωχοποίηση των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, τη μεγέθυνση της ανεργίας, την εκμετάλλευση με τον χείριστο τρόπο της ανάγκης για εργασία, την κατάργηση εργασιακών πλαισίων και δικαιωμάτων, ζητούν οι πρακτικές του ιδιώτη εργοδότη να εφαρμοστούν και από το Κράτος. Ως και την ελάχιστη κοινωνική υποχρέωση προς τον εργαζόμενο, τον καθορισμό κατώτατου μισθού, Υπουργός Εργασίας και Εργοδότες την παρακάμπτουν με ανυπόστατα επιχειρήματα, απλά και μόνο για να κρατούν τον εργαζόμενο σε αναξιοπρεπή επίπεδα ζωής.
Στην ουσία, μέσα από την απαίτησή τους για περικοπές μισθών στο Δημόσιο, χτίζουν άλλοθι για τις δικές τους εγκληματικές πολιτικές, πρακτικές και μεθοδεύσεις απέναντι στον εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα.
Είναι ακόμα γνωστό, ότι αν και παρήλθε μια δεκαετία από την έναρξη της οικονομικής κρίσης, παρά τις συστάσεις, ακόμα και από τους μνημονιακούς δανειστές, το φορολογικό σύστημα συνεχίζει να αιμορραγεί από τη συνέργεια Κυβέρνησης και επιχειρηματιών στη φοροαποφυγή, φοροκλοπή και φοροδιαφυγή.
Μέσα από το νέφος καπνού που με τα πυροτεχνήματά τους σηκώνουν συνεχώς, ώστε ο πολίτης να μη βλέπει την σκληρότητα και την αναλγησία Κυβέρνησης και Εργοδοτών κατά των εργαζομένων, ξεκίνησαν εκ νέου την εκστρατεία, σχεδιασμένη από τις αρχές του ‘90 (ο δεκάλογος της ΟΕΒ που παραδόθηκε στην τότε Κυβένρηση δεν πραγματώθηκε ακόμα στην ολότητα του – μέχρι στιγμής διέλυσαν την ΑΤΑ, καταβρόχθισαν τον Συνεργατισμό, καταστρατήγησαν το Σύνταγμα σε σχέση με το δικαίωμα της προστασίας του μισθού κ.ά.).
Το πλέον προκλητικό είναι η δήλωση ότι θα επιλέξουν και τον χρόνο που θα κάνουν την επιδρομή τους. Τους συνηθίσαμε: Αύγουστος, νύχτα, 2011, λίγο μετά τις Βουλευτικές όταν οι εντολοδόχοι τους Βουλευτές χορεύοντας στον ρυθμό τους διαγκωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα πει τα χειρότερα για τους δημόσιους υπαλλήλους. Καλοκαίρι του 2018: Οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές (υποκινητές ίσως;) της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς της Κυβερνητικής Πλευράς εναντίον τόσο των θεσμικών διαδικασιών διαλόγου όσο και της παραγνώρισης του Συνδικαλισμού (ενώ πίσω από την αντάρα της πιο δύσκολης κρίσης που πέρασε η Δημόσια Εκπαίδευση εξυφαινόταν η διάλυση του Συνεργατισμού, μέρος των δικών τους σχεδιασμών). Πάσχα 2020: Εν μέσω του καθολικού εγκλεισμού της Κυπριακής Κοινωνίας το Ανώτατο αποφάνθηκε ότι μπορεί να καταστρατηγείται το Σύνταγμα για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Κι αυτή η καταστρατήγηση, κατά μία σύμπτωση, ταυτίζεται με τις στοχεύσεις της ΟΕΒ, γι’ αυτό και χαιρετίστηκε δεόντως!
Η πορεία, ως φαίνεται και διαφαίνεται, ξεκάθαρη: Αφού θα προετοιμάσουν το έδαφος μέσα από τον λόγο που τα ΜΜΕ θα τους παραχωρήσουν, αφού θα ξεσηκώσουν ακόμα μια φορά την κοινή γνώμη εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, θα επιλέξουν το κατάλληλο χρονικό σημείο να δώσουν την εντολή επιδρομής κατά των εργασιακών δικαιωμάτων, κατά των μισθών και κατά των θεσμικών διαδικασιών διαλόγου.
Σε καμιά περίπτωση δε θα γίνει αποδεκτή η επανάληψη του ίδιου σκηνικού.
Η Α.Κί.ΔΑ. κσλεί την ΠΟΕΔ άμεσα:

Με ανακοίνωσή της η Ανεξάρτητη Κίνηση Δασκάλων Νηπιαγωγών ΑΚΙΔΑ αναφέρει:
«Ακόμα μια κίνηση αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα σημαντικά που ταλανίζουν της εκπαίδευση και όχι μόνο συνιστά η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου περί της χορηγίας €200 ευρώ σε 2500 εκπαιδευτικούς για χρήση του προσωπικού τους υπολογιστή.
Αφενός με την εξαγγελία του ο Υπουργός Παιδείας κ. Προδρόμου επιδίωξε και κατάφερε να ξεσηκώσει τον απλό άνθρωπο εναντίον του εκπαιδευτικού κόσμου, τακτική που την γνωρίζει πολύ καλά από την κρίση του 2018, που ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος συντόνιζε τη ρητορική υπεράσπισης αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων. Αφετέρου με το σύννεφο, που επιχείρησε να σηκώσει, στρέφει τη σκέψη μακριά από την ενότητα των ζητημάτων που αφορούν στον κύριο σκοπό που θέτει στην ανακοίνωσή του: αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας στην εκπαίδευση.
Με απλά λόγια καταγράφουμε τη σύνολη εικόνα της κατάστασης και των επιβαλλόμενων ενεργειών, έτσι ώστε η αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαίδευση να αποκτήσει ουσία, πραγματικό περιεχόμενο και λειτουργική αξία.
Η αναφορά του Υπουργού για επιβράβευση των εκπαιδευτικών που χρησιμοποιούν τον προσωπικό τους εξοπλισμό, τουλάχιστον προσβλητική μπορεί να είναι. Πρώτον γιατί κανείς από τους εκπαιδευτικούς που χρησιμοποιεί τον προσωπικό του εξοπλισμό δεν το κάνει ζητώντας χορηγία, δεύτερο γιατί σίγουρα είναι μειωτικό να απευθύνεσαι σε ένα σύνολο 13000 λειτουργών της εκπαίδευσης και να θεωρείς ότι μόνο οι 2500 χρησιμοποιούν τον προσωπικό τους υπολογιστή. Σε ό, τι αφορά την Προδημοτική, Ειδική και Δημοτική Εκπαίδευση τεκμηριωμένα στο σύνολό τους οι 6000 λειτουργοί χρησιμοποιούν κατά κόρον τον δικό τους εξοπλισμό.
Ο τεχνολογικός εξοπλισμός των σχολικών μονάδων είναι πεπαλαιωμένος και σε πολλές εξ αυτών εκτός λειτουργίας. Επιβάλλεται άμεση αντικατάσταση του. Η εξαγγελία για εξοπλισμό των σχολείων με νέους Η/Υ έμεινε κενό γράμμα.
Η αναβάθμιση του διαδικτύου στα σχολεία, τόσο σε σχέση με την εξωτερική σύνδεση όσο και με την εσωτερική δικτύωση, δεν ολοκληρώθηκε, σε πολλά δεν άρχισε καν, παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες και διαβεβαιώσεις. Συνεπώς, χωρίς αυτή κάθε ενέργεια είναι χωρίς αντίκρισμα.
Πολλές οικογένειες δεν μπορούν να ανταποκριθούν, οικονομικά κυρίως, στις απαιτήσεις εξοπλισμού και συνδεσιμότητας. Σημειώνεται πως η εξαγγελία για ενίσχυση των άπορων οικογενειών μαθητών με tablet δεν υλοποιήθηκε στην ολότητά της. Με την προοπτική η αξιοποίηση της τεχνολογίας στη δημόσια εκπαίδευση να εντείνεται ολοένα και περισσότερο, πρέπει να ληφθεί άμεση πρόνοια να προληφθούν οι ανισότητες και η εμβάθυνσή τους. Η οικονομική ενίσχυση όπου αυτή είναι αναγκαία, είναι επιβεβλημένη.
Σε σχέση με την αναφορά ότι «Επειδή αρκετοί εκπαιδευτικοί προτιμούν να χρησιμοποιούν τα δικά τους ηλεκτρονικά μέσα, τον δικό τους ηλεκτρονικό υπολογιστή, το Υπουργείο Παιδείας θέλει να ενθαρρύνει αυτή την πρακτική, διότι η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και με αυτό τον τρόπο θα διευκολυνθεί η μετάβαση του σχολείου στην ψηφιακή εποχή», αυτό αποτελεί ξεκάθαρη αποφυγή της δικής του πολιτικής ευθύνης ως προς την υλοποίηση του στόχου για «μετάβαση του σχολείου στην ψηφιακή εποχή». Σε ένα Κράτος που ενδιαφέρεται πραγματικά για τη δημόσια εκπαίδευση, αυτό έχει την ευθύνη να εξοπλίζει σε όλα τα επίπεδα τους πυλώνες της και να έχει ένα μηχανισμό εκσυγχρονισμού αυτού του εξοπλισμού σε πλήρη ανάπτυξη, όπως όλοι οι σοβαροί οργανισμοί κάνουν για να ανταποκρίνονται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στις ανάγκες που αυτή δημιουργεί. Αυτό επιβάλλει η προσήλωση στις θεμελιώδεις αρχές της ισότητας
στην απόλαυση των υπηρεσιών των αποδεκτών, στην προκειμένη περίπτωση της μαθησιακής δραστηριότητας για τους μαθητές μας
αλλά και στη δυνατότητα παροχής της ως προς τα μέσα που κάθε λειτουργός χρειάζεται να την προσφέρει.
Μόνο μέσα από σφαιρική και ολιστική προσέγγιση, πολιτική και οικονομική, του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης μπορεί να υπάρξει σωστό αποτέλεσμα.
Τα πιο πάνω έχουν στενή διασύνδεση και με τη διαδικασία διαμόρφωσης νομικού πλαισίου, που βρίσκεται σε εξέλιξη και αφορά στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Η εκπαιδευτική κοινότητα υπογραμμίζει ξεκάθαρα την προσήλωσή της
στη διά ζώσης διδασκαλία, με όλα τα θετικά που την συνθέτουν,
σε μια ατμόσφαιρα ελευθερίας, χαράς και απαλλαγής από πρόσθετο εργασιακό άγχος στη σχολική ζωή,
όπως και στην προστασία προσωπικών δεδομένων παιδιών και εκπαιδευτικών.
Αυτά είναι κρίσιμα ζητήματα, τα οποία επιβάλλεται να τύχουν εξαντλητικού διαλόγου σε θεσμικό πλαίσιο.
Ως εκ των πιο πάνω καλούμε την ΠΟΕΔ να αποκαταστήσει τα πράγματα ως προς τη συνολική τους θεώρηση, ώστε η κοινή γνώμη να ενημερωθεί:
για τη στασιμότητα και την υπολειτουργία του εξοπλισμού που το Υπουργείο συντηρεί μέσα στα σχολεία,
για την πολιτική των πυροτεχνημάτων που εφαρμόζει σε αντιδιαστολή με τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, των παιδιών και των εκπαιδευτικών,
ως επίσης και τη δική μας ιεράρχηση προτεραιοτήτων σε ό, τι αφορά τη συγκεκριμένη ενότητα.
Καταληκτικά απορρίπτουμε τη μονομέρεια με την οποία κινήθηκε ο Υπουργός Παιδείας ως προσβλητική για τους εκπαιδευτικούς και ως αποφυγή της πολιτικής ευθύνης για την αναγκαία συνολική θεώρηση του ζητήματος της τεχνολογίας στην εκπαίδευση.
Απορρίπτουμε, επίσης, ως κακοπροαίρετες τις δημόσιες τοποθετήσεις και χαρακτηρισμούς για τους εκπαιδευτικούς από δημόσια πρόσωπα και όχι μόνο.
Η κοινωνική πραγματικότητα που βιώνουμε και η σχολική καθημερινότητα, που επιβαρύνεται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια και δει τους τελευταίους δώδεκα μήνες απαιτεί σοβαρή και συνολική πολιτική θεώρηση με πρακτικό περιεχόμενο για ανταπόκριση στην ουσιαστική ανάγκη διαχείρισης και ενίσχυσης της».