Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 225 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Αποτελέσματα

ΑΚΙΔΑ Facebook

Προσδόκιμο ζωής: Το ψευδές άλλοθι για αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης

Του Μιχάλη Α. Πόλη

ΒΓΓ ΑΚΙΔΑ

Το 2009 οι εισφορές των δημοσίων υπαλλήλων στο ΤΚΑ αυξήθηκαν από 3,2% σε 3,45%, ενώ όσοι υπάλληλοι δεν ανήκαν στο επαγγελματικό σχέδιο είδαν τις συνεισφορές τους να αυξάνονται από 6,3% σε 6,8%. Το 2011 πέραν της ήδη αυξημένης εισφοράς στο ΤΚΑ, η συλλογική «σοφία» των βουλευτών μας επέβαλε στους δημοσίους υπαλλήλους εισφορά 3% για την επαγγελματική σύνταξη.

Επιπλέον η εισφορά στο Ταμείο Συντάξεως Χηρών υπερδιπλασιάστηκε από 0,75% σε 2%. Δεν φτάνουν όμως όλες αυτές οι αυξήσεις. Τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά επιτελεία των κομμάτων θέλουν να αυξήσουν την ηλικία αφυπηρέτησης για να μεγαλώσουν χρονικά τη διάρκεια των εισφορών και να μειώσουν τα χρόνια κάρπωσης της σύνταξης. Προσπαθούν, αν είναι δυνατόν, να οδηγήσουν τους εργαζόμενους απευθείας από την εργασία στον τάφο χωρίς συνταξιοδότηση....Ίσως προορίζουν τα λεφτά των συνταξιοδοτικών ταμείων που δεν θα πάρουν οι μισθωτοί για χρηματοδότηση των τραπεζών και του κεφαλαίου....

Το κυριότερο επιχείρημα τους είναι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Πρόκειται για ένα επιχείρημα με επιστημονικό περιτύλιγμα. Όμως δεν έχουν δίκαιο. Είναι βέβαια γεγονός ότι σε περιόδους ευημερίας το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται. Αυτό γιατί η οικονομική ανάπτυξη δίνει ευκαιρίες για καλύτερη διατροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στον πληθυσμό. Η εικόνα αυτή ήταν σωστή την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και την προβάλλουν στο μέλλον παραβλέποντας τις επιδράσεις της λαίλαπας της κρίσης. Όμως η τεράστια οικονομική επιδείνωση της τελευταίας τριετίας, ιδίως αν παραταθεί εις βάθος χρόνου, θα οδηγήσει σε μείωση του προσδόκιμου και τους ανθρώπους απευθείας από την εργασία στον τάφο, πριν να φτάσουν τα συνεχώς αυξανόμενα όρια για τη συνταξιοδότηση. Οι πιο πάνω θέσεις δεν είναι αστήρικτες εικασίες. Τεκμηριώνονται από πλήθος επιστημονικών εργασιών που παρασιωπούνται για ευνόητους λόγους. Παραθέτουμε κάποιες ενδεικτικές έρευνες και πληροφορίες για να τεκμηριώσουμε τις θέσεις μας.

Ήδη από την απογραφή πληθυσμού στην Αγγλία και την Ουαλία το 1970, είχε αποδειχθεί ότι οι μακροχρόνια άνεργοι και οι οικογένειες τους είχαν αυξημένη θνησιμότητα σε σχέση με τους εργαζόμενους. Το ίδιο απέδειξαν ανάλογες έρευνες σε Δανία, Ιταλία και Φιλανδία. Η παρατεταμένη ανεργία που μαστίζει την Ευρώπη, θα οδηγήσει εκατομμύρια ανθρώπους πρόωρα στον τάφο, από την κακή και ανθυγιεινή διατροφή, το άγχος, την κατάθλιψη και την αδυναμία πρόσβασης, λόγω φτώχιας, στην σωστή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Έρευνα σε 26 χώρες της ΕΕ έδειξε ότι αύξηση της ανεργίας κατά 1% οδηγεί σε αύξηση των αυτοκτονιών κατά 0,79%. Στις ΗΠΑ για κάθε αύξηση 1% της ανεργίας θα έχουμε τα επόμενα 6 χρόνια 22 χιλιάδες επιπλέον θανάτους από καρδιαγγειακά, 900 επιπλέον αυτοκτονίες, 500 θανάτους από αλκοολισμό, 4200 θανάτους από ψυχιατρικά αίτια και 3300 από αύξηση της εγκληματικότητας. Τα δεδομένα αυτά ισχύουν κατ’ αναλογία σε όλες τις χώρες.

Το Πανεπιστήμιο Χάρβαρτ σε έρευνα που έκανε την τριετία 2001-2003 απέδειξε ότι όσοι έχασαν αναίτια την εργασία τους και έμειναν επί μακρό διάστημα άνεργοι, είχαν διπλάσια πιθανότητα για υψηλή πίεση, διαβήτη, καρδιαγγειακά νοσήματα. Ο Ντέιβιτ Ουίλιαμς καθηγητής Κοινωνιολογίας υποστήριξε με στοιχεία ότι το  εργασιακό άγχος και το άγχος της απόλυσης εξασθενίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και οδηγούν γρηγορότερα τους ανθρώπους στον τάφο. Εξάλλου ο Γρ. Ποταμιάνος Καθηγητής κλινικής ψυχολογίας στην Πάντειο αναφέρει ότι η ανεργία προκαλεί κατάθλιψη και άγχος ανάλογο με την απώλεια αγαπημένου προσώπου ή διαζυγίου. Τη θέση αυτή υποστηρίζουν ανάλογες έρευνες  σε ΗΠΑ και  Γερμανία ανάμεσα σε άντρες 35-60 ετών που έχασαν τη δουλειά τους. Τα άτομα αυτά παρουσίασαν μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης και άγχους από αυτούς που γλίτωσαν από τα νύχια της ανεργίας. Η παρατεταμένη ανεργία μπορεί επίσης να οδηγήσει στον αλκοολισμό, τα ναρκωτικά, την εκπόρνευση ακόμα και το έγκλημα.

Η πρωτοφανής κατάσταση που βιώνει η ελληνική κοινωνία με τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος, την επαγγελματική ανασφάλεια και την ανεργία, οδήγησε 7 στους 10 Έλληνες στα όρια της κατάθλιψης, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Ψυχιατρικής και ψυχικής υγείας. Σύμφωνα με την πιο πάνω οργάνωση η οικονομική κρίση οδηγεί στη κατανάλωση ανθυγιεινών φαγητών (φαστ φουτ) με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία. Αντί φρούτα, λαχανικά, άσπρο κρέας και ψάρια που είναι πιο ακριβά, οι άνεργοι τρώγουν κατεργασμένες τροφές με λιπαρά, πρόσθετα, συντηρητικά και ζάχαρη με αποτέλεσμα αυξημένους κακοήθεις καρκίνους, καρδιαγγειακά, διαβήτη, παχυσαρκία. Τα ανωτέρω αίτια πλήττουν ακόμα περισσότερο τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες διαβιούν μακροπρόθεσμα κάτω από το όριο της φτώχιας. Μια αναίμακτη γενοκτονία αρχίζει να πλήττει την Ελλάδα.

Η οικονομική κρίση οδηγεί τα κράτη να ξοδεύουν λιγότερα για τη δημόσια υγεία, με αποτέλεσμα οι φτωχοί  και οι άνεργοι που δεν μπορούν να απευθυνθούν στον πανάκριβο ιδιωτικό τομέα να πεθαίνουν σε μεγαλύτερους αριθμούς από την υποβαθμισμένη περίθαλψη. Επιπλέον η αύξηση του αριθμού των αστέγων οδηγεί σε αύξηση των θανάτων λόγω έκθεσης στις καιρικές συνθήκες.

Αντί οι πολιτικοί μας να τάζουν στους εργαζόμενους εργασία μέχρι του τάφου και μειωμένες απολαβές για να ευημερούν οι αριθμοί, το 1% των προνομιούχων και να δυστυχεί το 99% των υπολοίπων, ας επικεντρώσουν τις προσπάθειες τους στην αύξηση της απασχόλησης, στην πάταξη της φοροδιαφυγής, στη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους νέους. Αντί να ξεζουμίζουν τους φτωχούς με αύξηση του ΦΠΑ, μείωση απολαβών, πάγωμα της ΑΤΑ, κουτσούρεμα των οικογενειακών επιδομάτων και καθήλωση των συντάξεων, ας μειώσουν πρώτα τα δικά τους προνόμια. Όταν οι βουλευτές θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης με δύο πενταετείς θητείες, γιατί οι εργαζόμενοι που δουλεύουν 35-40 χρόνια για πολύ μικρότερες συντάξεις πρέπει να παρατείνουν ακόμα περισσότερο το χρόνο εργασίας τους; Ποια ηθική και πιο δίκαιο μπορεί να δικαιολογήσει αυτή την κατάφορη αδικία;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο πρέπει επιτέλους να αρχίσει να νοιάζεται για τους πολλούς και τους αδύνατους και όχι να πιέζει τα κράτη μέλη να μειώσουν το κράτος πρόνοιας για να προστατέψει τον πλούτο και τις τράπεζες. Για να γίνει αυτό επιβάλλεται η αύξηση της κυκλοφορίας του χρήματος στην ευρωζώνη και η διοχέτευση του σε παραγωγικές επενδύσεις. Η επεκτατική οικονομική πολιτική θα φέρει την ανάπτυξη και την ευημερία και όχι η επιμονή στην περιοριστική πολιτική των μηδενικών ελλειμμάτων η οποία θα κάνει την ύφεση και την φτώχια τον μόνιμο εφιάλτη των λαών της Ευρώπης.........

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Παρασκευή,
02/08/2019 16:10